Biesy (okładka twarda)

Wszystkie formaty i wydania (6): Cena:

Sprzedaje empik.com 44,49 zł

44,49 zł 49,90 zł (taniej o 11 %)
0 zł za dostawę do salonu empik
Wysyłamy w 24 godziny
Produkt u dostawcy
Szybkie zakupy bez zbędnych formalności. Wybierz opcje dostawy, formę płatności i złóż zamówienie.

Dostępność w salonie empik

Zarezerwuj i odbierz w 2 godziny

Dodaj do listy Moja biblioteka

Masz już ten produkt? Dodaj go do Biblioteki i podziel się jej zawartością ze znajomymi.

Najczęściej kupowane razem

asb nad tabami
Dostojewski Fiodor Książki | okładka twarda
44,49 zł
asb nad tabami
Dostojewski Fiodor Książki | okładka twarda
44,49 zł
asb nad tabami
Dostojewski Fiodor Książki | okładka twarda
44,49 zł

3 produkty

Cena zestawu:

Dodatkowy rabat:

Wysyłamy w 24 godziny

Wielowątkowa, diaboliczna opowieść o tym jak szlachetne idee indywidualnej wolności  w umysłach ludzi na wolność niegotowych, kształtowanych w uściskach carskiego samodzierżawia, przeradzają się  w idee nihilizmu, bezwładne rewolucyjne ruchy i terroryzm. 

Historia nawiązuje do niesławnych w XIX-wiecznej Rosji wyczynów bezwzględnego terrorysty, Siergieja Nieczajewa, autora słynnego, Katechizmu rewolucjonisty, w którym tak  charakteryzował on rewolucjonistę: „Gardzi on opinią społeczną. Gardzi i nienawidzi obecnej moralności społecznej we wszystkich jej racjach i przejawach. Moralne jest dla niego to wszystko, co sprzyja triumfowi rewolucji. Niemoralne i zbrodnicze jest to, co mu przeszkadza.”
Dostojewski przedstawia w powieści szereg oryginalnych na wskroś i zarazem niejednoznacznych postaci. Od Piotra Wierchowieńskiego, cynicznie wykorzystującego naiwny idealizm młodych ludzi dla swych szalonych spiskowych idei (którego pierwowzorem był właśnie Nieczajew), przez znudzonego życiem i amoralnego szlachcica, Mikołaja Stawrogina, szalonego utopistę Szygalewa, czy naiwną i dręczoną Marię Tomfiejewną, po najuczciwszego chyba wobec siebie spośród bohaterów, Aleksieja Kiryłowa, głoszącego apologię filozofii samobójstwa...

Gęste od mrocznych emocji,  mieszaniny obłudy i szlachetności, nienawiści i współczucia, niewinności i amoralnego cynizmu są Biesy krzywym zwierciadłem ówczesnych – jakże czasami aktualnych w opisanych postawach – inteligenckich marzeń o ludzkiej utopii i proroczą zapowiedzią powstania stalinowskiej wersji totalitaryzmu.


Powyższy opis pochodzi od wydawcy.

Tytuł: Biesy
Autor: Dostojewski Fiodor
Tłumaczenie: Zagórski Tadeusz
Wydawnictwo: Wydawnictwo Mg
Język wydania: polski
Język oryginału: rosyjski
Liczba stron: 672
Numer wydania: I
Data premiery: 2015-10-07
Forma: książka
Wymiary produktu [mm]: 50 x 218 x 155
Indeks: 17898171
 
średnia 4
5
9
4
2
3
0
2
1
1
0
Oceń:
W przypadku naruszenia Regulaminu Twój wpis zostanie usunięty.
9 recenzji
5/5
30-08-2018 o godz 12:53 CzytanieNaszymZyciem dodał recenzję:
"Biesy" to jedno z najinteligentniejszych dzieł Fiodora Dostojewskiego, choć szczerze mówiąc ciężko wprowadzić jakąkolwiek klasyfikację jego twórczości. Mogę z pewnością uznać "Biesy" za najtrudniejszą książkę Dostojewskiego, której czytanie wymaga niesamowitego skupienia. Warto? Już niejednokrotnie na moim blogu podkreślałam, jak bardzo cenię dzieła Dostojewskiego. Ten mężczyzna musiał być geniuszem! Tym razem mamy do czynienia ze skomplikowaną powieścią skupiającą się w znacznej mierze na polityce. Aby zrozumieć tę powieść, należy się do niej odpowiednio przygotować - mam na myśli przygotowanie historyczno - literackie, ale również psychiczne. Każda powieść Dostojewskiego zagra Wam na emocjach. "Biesy" również potrafią wywołać wiele silnych emocji, ale pod warunkiem, że czytelnik będzie w stanie zrozumieć czasy, w jakich toczy się akcja tego utworu. Dlatego byłoby dobrze, gdybyście przed rozpoczęciem lektury poczytali trochę o życiorysie Dostojewskiego oraz o czasach, w jakich tworzył. Po raz kolejny macie okazję poznać kilkanaście czy kilkadziesiąt bohaterów. Każdy z nich ma jakąś wadę, co stanowi zaledwie drobną cząstkę tego, co autor chciał przekazać czytelnikom. Dostojewski nigdy nie wierzył w człowieka idealnego. Jego twórczość opiera się na odkrywaniu ludzkiej natury, zagłębianiu się w tajnikach psychiki człowieka. Są to trudne tematy, których nie rozumiemy do końca nawet teraz, w XXI wieku. Dostojewski idealnie buduje fabułę. W "Biesach" znajdziecie mnóstwo wątków, a każdy z nich jest wart uwagi. Szczerze podziwiam Dostojewskiego za tę mnogość, wielowarstwowość, oryginalność... Ten autor na kartach swoich powieści przedstawia ludzkie losy bez żadnych zabarwień. Jest po prostu szczery, a przy tym tak przenikliwy i spostrzegawczy, że z pewnością niejednokrotnie zaskoczy Was swoją znajomością ludzkiego umysłu. Nie mam żadnych wątpliwości co do tego, że mam do czynienia z człowiekiem wybitnym, geniuszem, którego nie śmiałabym oceniać. Sięgnijcie po twórczość Dostojewskiego i przekonajcie się sami.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
13-12-2015 o godz 20:48 Triskel dodał recenzję:
"Biesy" to książka autorstwa Fiodora Dostojewskiego skupiająca się na temacie demonów nękających co i rusz zbłąkanego człowieka. Pozycja ta jest wielowątkowa, wieloznaczna i porywająca do ostatniej strony. Jest to istne arcydzieło, mroczne przeszywające do głębi. Terror, nihilizm dają o sobie znać w cesarskim potrzasku, podczas gdy w sercach ludzi daje się odczuć porywy wolności. Książka porywa od pierwszej strony, czyta się ją wyjątkowo wciągająco. Autor posługuje się bardzo bogatym i zróżnicowanym językiem. Wprost wsiąka się w kolejne strony, a czytelnik znajdzie w niej misternie utkaną intrygę i liczne zwroty akcji, piękne kobiety i przerażające demony ludzkiego mózgu.

Przytłaczające i ciężkie historie ludzi, którzy mierzą się z mroczną wizją powstania stalinowskiego totalitaryzmu. Szaleństwo miesza się z cynizmem, który opisany jest bardzo realnie i prawdziwie. Książka ta, to zwierciadło pokazujące dawne pragnienia ludzi żyjących w tych niespokojnych czasach. Autor opisuje w tej książce własne odczucia i przemyślenia odnośnie socjalizmu i idei rewolucyjnych. Dostojewski pisze filozoficznie, przedstawiając swoich bohaterów realistycznie i prawdziwie. Oto jedna z ciekawszych książek autora, które ostatnio czytałem. Szalenie ciężka i przytłaczająca, lecz niezmiernie wciągająca. Intrygująca. Bo nawet w najśmielszych snach nie sądziłem, że przeczytam kiedyś powieść tak różnorodną i okrutną. Fiodor Dostojewski zaimponował mi, widać, że dogłębnie prześledził i zgłębił opisywane realia. Toteż tło historyczne tej powieści jest doprawdy wspaniałe. A sama książka? Wciągnie Was już od pierwszych stron! Znajdziecie w niej postacie z krwi i kości, spiski, a także trafione w punkt realia i wątki fabularne. Mistrz! Można by rzec, że "Biesy" po zakończeniu lektury na długo pozostają w pamięci i wraca się jeszcze do nich nie raz.

"Biesy" serwują nam przebogaty wachlarz postaci, narrator Stiepan dobrze zapoznaje czytelnika z prezentowanymi wydarzeniami i sprawia, że chce się czytać dalej. Klimat dziewiętnastowiecznej Rosji został wierne oddany, przez co lekturę odbiera się jeszcze mocniej. Przemiany kulturowo-społeczne oraz rewolucja opisane są ciężko, mrocznie i przygnębiająco, przytłaczając czytelnika opisywanymi wydarzeniami. Autor pokazuje ludzką dwoistość oraz siłę i determinację w dążeniu do osiągnięcia wyznaczonych celów. Jeżeli macie ochotę na książkę, która zagwarantuje Wam nie tylko możliwość wielu przemyśleń, ale również poszerzy Waszą wiedzę historyczną, zachęcam do lektury. Jak najbardziej polecam!
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
01-12-2015 o godz 08:04 erka dodał recenzję:
Fiodor Dostojewski, to jeden z najwybitniejszych prozaików światowych.Do jego najbardziej znanych dzieł zaliczamy "Bracia Karamazow", czy Zbrodnia i kara".

"Biesy", jest kolejną książką, tegoż autora, po którą sięgnąłem.Trudno, napisać jakąś sensowną wypowiedź o tej powieści, mając w pamięci, setki, a może nawet tysiące interpretacji tego tekstu.Różnorodność postaci, jak i wątków, to jedno, ale sama złożoność tej opowieści, zasługuje na osobną książkę.

Mamy, tu takie ciekawe postaci, jak zwariowany Piotr Wierchowieński, który, wykorzystuje naiwność młodych ludzi, wmawiając im najbardziej szalone teorie spiskowe.Popycha ich do zachowań, które, w innym przypadku,stanowiłyby, barierę, nie do przekroczenia.Czy też naiwna młoda panna, która wierzy, we wszystko, co usłyszy,gdyż, nie umie przyjąć do wiadomości, że ktoś, może chcieć ją oszukać.Wyalienowana, zastraszona przez brata, jednak potrafi często, spojrzeć na daną sytuację z innej perspektywy.
Oczywiście, jest tu, też miejsce dla amoralnego typa, który wykorzystuje swoją pozycję do własnych celów.Oczywistością jest, że jak na klasyka przystało, nie wszystko kończy się tak, jakby czytelnik oczekiwał.Zbrodnia zostaje ukarana, dobro wynagrodzone, ale czy na pewno?

Analizę tej pozycji, pozostawiam, mądrzejszym ode mnie.Przed czym nas ostrzega autor, w swoim utworze? Być może, przed fanatyzmem, przed ślepym dążeniem do celu, nieważne, jakimi środkami, byle tylko, zrealizować swoje zamierzenia.Przed stworzeniem społeczeństwa, w którym, jednostki, zastraszane i inwigilowane, na każdym kroku, spychane są do roli zwierząt.

Interesująca książka, którą polecam, nie tylko dla analizy, ale i dlatego, że to po prostu dobra proza jest.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
23-11-2015 o godz 22:00 PannaKac dodał recenzję:
Cóż mogę napisać o Dostojewskim? Ani go przedstawić, ani odkryć, ani dosięgnąć. Pisarz genialny, nawet jeśli ktoś go nie lubi. Każdy ma prawo do swojego zdania, a jednak trzeba pochylić głowę przed sposobem, w jaki Dostojewski operuje słowem. Z byle sytuacji i byle charakteru potrafi stworzyć prawdziwe dzieło, cacko, idealnie działający na kartach powieści mechanizm. Kilkoma zdaniami wprowadza w akcję i świat przedstawiony. Buduje postaci w sposób niespotykany we współczesnej literaturze zalewającej sklepowe półki. Mam wrażenie, że w tych książkach, które czytam najczęściej, autorzy chcą jak najszybciej postawić wszystko na jedną kartę, zadecydować o tym, czy bohater jest dobry lub zły - a jeśli chcą zaprezentować niezwykły wybieg, jest on także mocny, wyboisty, odciskający piętno w ułamek sekundy. Dostojewskiego czyta się inaczej, wolniej, dokładniej. Nie znajduję w tej powieści bohatera, który w pewnym momencie by mi się nie spodobał, a w innym nie przeraził lub obrzydził. Nie ma jednoznaczności, nie ma łatwej definicji: ten zły, ten dobry, ten genialny i przewrotny. Nie wiem, czy cokolwiek mnie w Biesach zaskoczyło w sposób sensacyjny, nagły, energetyzujący. Wydaje mi się, że ta lektura przypominała bardziej powolne topienie się, zapadanie w gęsty, trudny, coraz mroczniejszy świat. Tylko na samym początku odnosiłam pozorne wrażenie, że wiem, na jakim terytorium się znajduję, jak rozłożone są główne akcenty. Szybko jednak okazało się, że narracja zmierza w inną stronę. Zostałam upomniana: owszem, poznałaś jedną część historii, ale teraz uzupełnimy twoje informacje; ucz się. Biesy są powieścią potężną, a ich zawartość od samego początku do końca jest soczysta od treści - prawdziwej, istotnej, kumulującej się. To nie jest książka prosta, bo i pisanie Dostojewskiego nie należy do łatwych. Potrzebne jest zaplecze intelektualne i emocjonalne, bo nie można przeczytać tej powieści bez odpowiedniej wiedzy i motywacji, żeby to zrobić. Dotychczas nigdy nie mazałam po książkach. Owszem, czasem zaznaczyłam niewinnie cytat ołówkiem, delikatnie zagięłam stronę lub dwie, żeby trafić do ulubionego fragmentu. Na Biesy to jednak za mało. Zaczęłam od kreślenia ołówkiem, skończyłam na wyszperanym szybko z torebki długopisie. Jest w Biesach wiele cytatów pozornie nieistotnych, które jednak w pełnym kontekście są ostre, błyskotliwe, niezwykle trafne. Jest wiele prezentacji bohaterów, miejsc lub zdarzeń, które zasługują na wielokrotną lekturę - te ruchy narratora śledziłam szczególnie uważnie.

Pełna opinia: http://pannakac-pisze.blogspot.com/2015/11/biesy-fiodor-dostojewski.html
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
12-11-2015 o godz 19:54 Anna Sikorska dodał recenzję:
Twórczość Fiodora Dostojewskiego odkryłam dzięki „Zapiskom z domu umarłych”, które pod koniec szkoły podstawowej przypadkowo wpadły mi w ręce. Byłam świeżo po lekturze „Innego świata” Herlinga Grudzińskiego i uderzył mnie realizm, subtelność oraz duże podobieństwo przeżyć. Po umiejscowieniu pisarza w czasach wyprzedzających współczesne opowieści łagrowe sięgnęłam (już w liceum) po kolejną lekturę. Była nią „Idiota”, w którym Lew Mikołajewicz Myszkin kierując się swoimi wartościami i intuicją postrzegany jest przez elity Petersburga jako idiota, czyli człowiek bardzo głupi, nieprzestrzegający konwenansów. Kolejna była „Łagodna”, później „Zbrodnia i kara”, „Biedni ludzie” i ciągle przypadkowo omijałam „Biesy”, które w tym roku trafiły do moich rąk.
Autor wielowątkową akcję osadzoną w realnych prowincjonalnych miastach snuje wokół spisku i zabójstwa terrorystycznej organizacji „Zemsta Ludu” ukazując jej różnorodne odłamy. Ukazanie wad, przeszłości, występków bohaterów prowadzą do degradacji romantycznego buntu do poziomu bandyckiej akcji.
O ile w większości książek Dostojewskiego zostajemy wprowadzeni w smętne obrazy (np. w najsłynniejszej i najlepiej znanej „Zbrodni i karze”- wielka bieda studenta przekonuje nas do usprawiedliwienia jego czynów). „Biesy” przypominają nieco „Idiotę”, w którym pisarz pokazuje nam świat z przymrużeniem oka i na początku serwuje sporo humoru zmierzającego ku innym emocjom. Na pewno znajdziemy tu to, co i w innych jego dziełach: polifoniczność ożywiającą akcję, obrazy oraz przybliżającą nam przedstawione postacie.
„Biesy” (podobnie jak inne dzieła Dostojewskiego) to literatura wymagająca i dającą czytelnikowi radość z wchodzenia w kolejne przedstawione obrazy. Tłumaczenie Tadeusza Zagórskiego sprawia, że książkę czyta się przyjemnie.
Dla mnie dzieła Dostojewskiego są niezwykle ważne ze względu na ukazanie bogactwa postaw etycznych, możliwości prowadzenia dyskusji i autorefleksji. Jest to literatura świetnie przedstawiająca czasy, w których żył autor, ale jednocześnie doskonale poruszająca współczesne problemy, traktowanie ludzi jak pionków we własnej politycznej grze, odbywającej się na różnych poziomach. Rosyjski pisarz jest mistrzem ukazywania kontrastów i funduje nam w tej książce sporo.
Solidna książka oprawiona w grubą, śliską, okładkę wydana przez wydawnictwo mg sprawia, że czytanie staje się przyjemne. Bardzo dobre szycie, doskonale zaprojektowana od strony technicznej lektura jest trwała i bardzo estetyczna.
„Biesy” polecam wszystkim poszukiwaczom świetnych książek, miłośnikom twórczości Dostojewskiego oraz rosyjskiego pozytywizmu. Na pewno warto po nią sięgnąć w czasie studiów nad literaturą słowiańską czy filologii rosyjskiej.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
06-11-2015 o godz 18:21 Absurdalna dodał recenzję:
Klasyki się nie ocenia i klasyki się nie reklamuje. Klasyka obroni się sama. Nie zmusza się także innych do sięgania po klasykę. Dzieła klasyków po prostu się czyta. Ot, tak. Choć czasem ciężko przez nie przebrnąć, to końcowy wniosek jest zawsze jeden: warto. (...)

Opublikowana w latach 1871-1872 na łamach czasopisma „Russkij Wiestnik” książka stanowi chronologicznie trzecie z dzieł Dostojewskiego. Inspiracją do napisania powieści „Biesy” stał się wiersz Aleksandra Puszkina pod tym samym tytułem.

Tematyka powieści skupia się na typowych dla rosyjskiego autora bohaterach. Jeden z nich to hulaka, inny jest człowiekiem słynącym ze skandalizującego trybu życia, ale i swoistego dziwactwa. Często są to postaci, które mają wiele na sumieniu. Niekiedy nawet ludzkie życie.
Równorzędną postacią w „Biesach” jest dziewiętnastowieczna Rosja, jej przemiany społeczne i rewolucja, a także inne przeobrażenia na tle kulturowym. Gdzieś na horyzoncie dostrzegalna staje się wizja totalitaryzmu.

„Biesy” to książka, której nie można uznać za ideał. Jej wady wynikają głównie z tego, że przez większą część może męczyć nas leniwy styl i filozoficzne wywody bohaterów. Ale nadal jest jedną z najważniejszych rosyjskich powieści XIX wieku. Jak się z czasem okazuje, piekielnie wciągającą. Jedną z tych, o której istnieniu trzeba wiedzieć. W tej „cegle” została zaklęta niejedna słowiańska dusza i mnóstwo przeciwieństw.

W lekturze tej powieści nie chodzi o to, by zachwycać się nią na zasadzie słynnych słów z dzieła Gombrowicza: „Słowacki wielkim poetą był!” - pusty zachwyt bez zrozumienia i jakichkolwiek dowodów. Jednocześnie nikt nie dostarczy Wam gotowego świadectwa na wielkość tej lektury, tylko Wy sami - sięgając po nią.

„Biesy” są rozliczeniem Dostojewskiego z socjalizmem. To autor, z którym można mieć nie lada problem bowiem kawałek literatury, który nam serwuje, przez kilka wieczorów nie da nam możliwości odstresowania się i relaksu, a raczej napełni nas głęboką refleksją, stanem niezrozumienia połączonym z chęcią przeczytania książki do ostatniej strony.

Wydawnictwo MG serwuje nam odmłodzoną wersję tej wielowątkowej, diabolicznej opowieści. Jeśli dysponujecie apetytem na klasykę, nie zapomnijcie, że istnieje taki twórca jak Dostojewski i taka książka jak „Biesy”.

www.NiebieskaObwoluta.blogspot.com
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
4/5
26-10-2015 o godz 19:37 booksofmeworld dodał recenzję:
Ciężko jest napisać o książce, w której poruszanych jest tak wiele wątków, problemów i sytuacji, a żeby skleić kilkanaście zdań o Biesach, przyznam szczerze, musiałam się trochę natrudzić. Dostojewski pisał w dość specyficzny sposób, co może być problemem dla niektórych, ze mną natomiast jest tak, że im dalej zagłębiam się w jego książki, tym bardziej czuję się zaintrygowana, nawet jeśli ze strony na stronę robi się coraz trudniej.

Dostojewski pokazuje jaka była Rosja w XIX wieku. Z początku akcja rozwija się powoli, niewinnie od wizji niewinnej postaci Stiepana Trofimowicza Wierchowieńskiego i jego towarzyszy. Wszystko na pozór wydaje się bardzo spokojne i nieszkodliwe, jednak ze strony na stronę Dostojewski przechodzi do coraz bardziej niebezpiecznych sytuacji, a bohaterowie pokazują swoje prawdziwe oblicza.

Autor w swojej książce krytykuje rewolucję, socjalizm i stojących na czele tytułowych biesów. Ukazuje jak może się zmienić człowiek, jeśli w odpowiedni sposób przedstawi się nawet ten najbardziej niedorzeczne pomysły. Powieść idealnie przedstawiająca to, do czego mogą posunąć się ludzie zaślepieni, a wręcz opętani Wielką Ideą, a co gorsze mamiąc zdolnościami oratorskimi są w stanie pociągnąć za sobą tłumy. W Biesach zazwyczaj rewolucjonistami są młodzi ludzie, którzy wyjeżdżali ze swoich rodzinnych miasteczek na podbój Petersburga, Moskwy czy nawet zagranicznych miast, którzy często uważani byli za osoby mające problemy natury psychicznej. To właśnie takich ludzi, którzy wrócili z wielkich miast, a ich pomysły, choć chaotyczne, wydają się świeże, najchętniej słucha niczego nieświadome społeczeństwo.

Właściwie oprócz Stiepana Trofimowicza Wierchowieńskiego nie zauważyłam żadnej pozytywnej postaci, może jego duże ego bywa denerwujące, ale z drugiej strony nie da się tej postaci nie polubić. Każda inna postać ma coś za uszami, a to sprawia, że nie da się odczuwać jakiejś większej sympatii do takich postaci.

Cała fabuła zbudowana poprowadzona została przez Dostojewskiego w sposób nie pozostawiający niczego, do czego można się przyczepić, bohaterowie w jakiś sposób są ze sobą połączeni, a jednak mam wrażenie, że niektóre wątki czy opisy można było pominąć. Sytuacje czy opisy ciągnące się po kilkanaście stron, a niczego nie wnoszące do całej powieści sprawiają, że momentami można się poczuć znużonych.

Właściwie mam wrażenie, że niczego konkretnego o Biesach nie napisałam, a wręcz przeciwnie, moja recenzja jest strasznie chaotyczna, ale trudno opisać coś, mimo kilku zbędnych opisów, tak dobrze napisanego. Z pewnością jest to książka warta uwagi, w której opisane ludzkie oblicze można podłączyć pod ludzką naturę wielu państw, nie tylko Rosji.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
23-10-2015 o godz 14:16 Wkp dodał recenzję:
Można by rzec, że Dostojewski tak naprawdę wciąż pisał o tym samym. Bo niezależnie od fabuły, pomijając treść wszelaką, która była dlań metodą, nie celem, skupiał się na jednym przede wszystkim temacie: temacie demonów nękających człowieka. Zakamarki umysłu jego i duszy. Na tym więc poziomie rzeczywiście pisał to samo, ale jakże on pisał! I jaką miało to siłę! A „Biesy” to kolejne arcydzieło, jakie wyszło spod jego ręki.

Treść tej inspirowanej wierszem Aleksandra Puszkina powieści skupia się na typowych dla Dostojewskiego postaciach i zdarzeniach, jakie nawiedzaj ich życie. Stiepan Trofimowicz Wierchowieński to klasyczny hulaka, któremu nawet przegranie całego własnego majątku zdaje się czynem zbyt małym by nie próbować dalej. I przegrać przy okazji pieniądze swej przyjaciółki, Barbary. Mikołaj Stawrogin, syn Barbary, także jest człekiem skandalizującego tryby życia, ale jakże różnym od Stiepana; swoisty dziwak, który na sumieniu ma życie odebrane w pojedynku. Życie ich komplikuje się za sprawą Barbary, która chce wyswatać obu mężczyzn…

Ciężko pisać jest o treści książek Dostojewskiego, oj ciężko. Jego niespieszna narracja i mnogość wątków i postaci, jakimi zaludnia swoje utwory sprawiają, że powiedzenie właściwie czegokolwiek wydaje się stanowić aż zbytnią rozwiązłość językową. Jakby każde słowo było tym słowem ponad miarę, zdradzało zbyt wiele i psuło lekturę. Bo za powieści Dostojewskiego brać się moim zdaniem winno z czystym umysłem, bez uprzedniego poznania akcji i problematyki. Z drugiej strony znajomość ta nie jest czymś, co rzeczywiście zepsuć by mogło odbiór – taka jest w końcu siła powieści wielkich, a „Biesy” wielkie są bez dwóch zdań – tak więc i zbytnia ostrożność w podejściu do nich nie jest niczym szczególnie wskazanym.

Obok narratora, Stiepana i całej bogatej, jak sam styl autora, plejady postaci, równorzędnym bohaterem staje się w „Biesach” sama dziewiętnastowieczna Rosja, przemiany kulturowo-społeczne i rewolucja. Z perspektywy czasu zaś, przez pryzmat historii, do tego zacnego grona dołącza także profetyczna wizja totalitaryzmu. A wszystko to otoczone psychologiczną głębią, ludzką dwoistością i siłą prawdy wdzierającą się w serce i umysł czytelnika. Nie lekka to literatura, nie prosta, lecz z pewnością satysfakcjonująca każdego, kto od czytania wymaga o wiele więcej niż tylko rozrywki na kilka wieczorów. Kto powieścią chce się delektować ze smakiem, kontemplować i nie zapomnieć po odłożeniu na półkę.

Polecam bardzo gorąco, a wydawnictwu MG składam serdeczne podziękowania za udostępnienie mi egzemplarza do recenzji.
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
5/5
14-10-2015 o godz 13:44 jeke5 dodał recenzję:
Niewielkie miasto prowincjonalne w Rosji ok. 1870 roku zamieszkane przez wielu oryginalnych ludzi, których historie i rozterki stopniowo poznajemy na kartach książki Fiodora Dostojewskiego pt.,,Biesy".

Stiepan Trofimowicz Wierchowieński to nauczyciel, liberał i poeta nieszczęśliwie zakochany. Wyjątkowo nieudolny, bierny w życiu, przysłowiowe miękkie kluchy. Postać wyjątkowo karykaturalna, aż miałam ochotę nim często potrząsnąć. Dużo mówi, ale prawie nic nie robi. Jego syn Piotr po ukończeniu studiów w Petersburgu podróżuje po Europie bez celu i zajęcia. Mieszka kątem u różnych znajomych oraz przyjaciół. Z ojcem komunikuje się za pomocą listów, w których wydaje mu tylko suche polecenia.
Mikołaj Wsiewołodowicz Stawrogin to małomówny, silny i niezwykle opanowany oficer w carskim wojsku, który za udział w pojedynku zostaje zdegradowany. Walczy z powstańcami polskimi w 1863 roku. Jego uczniem jest Iwan Szatow, który ciągle krytykuje zachodnią cywilizację i należy do tajnego stowarzyszenia. Jego postać jest wyjątkowo tragiczna, ale nie chcę zdradzać szczegółów, by każdy sam mógł je odkryć podczas lektury.
Karmazynow to egoista i kosmopolita, który uważa, że przyszłość świata zależy od jego rękopisów. ,,Wyżej od duszy własnej ceni sobie stosunki z ludźmi wpływowymi i z wyższą sferą...może kogoś przy spotkaniu ugłaskać, oczarować prostotą, zachwycić, zwłaszcza jeżeli ten ktoś jest mu na coś potrzebny lub polecony przez odpowiednią osobę."
Aleksiej Niłycz Kiryłow to filozof-amator i inżynier, który planuje samobójstwo, by poczuć pełnię wyzwolenia. Szygalew natomiast tworzy proroczą wizję totalitaryzmu stalinowskiego i szerzy swoją ideę wśród społeczeństwa.

Powieść nie jest pozbawiona też różnorakich postaci kobiecych, choć jest ich zdecydowanie mniej niż męskich. Wspomnę tylko o dwóch. Maria Lebiadkin to samotna i chora psychicznie kobieta, z którą potajemnie ożenił się w następstwie zakładu Stawrogin. Barbara Pietrowna utrzymywała Stiepana Wierchowieńskiego przez dwadzieścia dwa lata, niańczyła go, troszczyła się, była bardzo przywiązana do niego, ale też wymagała bezwzględnego posłuszeństwa. Podziwiała go jako poetę, uczonego czy działacza, ale też czasem nienawidziła, pogardzała i zazdrościła talentu.

Od początku powieści zastanawiałam się kto jest narratorem, gdyż uczestniczył on we wszystkich wydarzeniach i opowiadał o najskrytszych pragnieniach bohaterów, ale sam się nie ujawniał.
Bohaterowie powieści wykreowani zostali na podstawie cech osobowości prawdziwych osób żyjących w XIX-wiecznej Rosji. Autor doskonale zaprezentował typy ludzkiej psychiki i w obecnych czasach też odnaleźć można takie osoby. Nie ma postaci tylko dobrych lub tylko złych. Obłuda miesza się ze szlachetnością, amoralność z niewinnością, współczucie z nienawiścią. Bohaterowie powieści prowadzą codzienne życie i rozmawiają ze sobą na tematy filozoficzne o państwie, Bogu, ateizmie i kulturze.

Powieść interpretowana jest jako pamflet na rosyjski ruch rewolucyjny i widoczne to jest w tym co robią bohaterowie, którzy kręcą się w kółko, są nieskuteczni, a ich metody dziecinne np. gryzienie w ucho na znak protestu. Mimo podejmowanych działań tajne stowarzyszenie, w którym spotykają się panowie nie osiąga zamierzonych celów. Ich działania to jakaś farsa.

O powieści Fiodora Dostojewskiego ,,Biesy" można napisać bardzo dużo i ciągle ma się wrażenie, że nie poruszyło się wszystkich kwestii. Nie jest to łatwa lektura. Jej wielopłaszczyznowa fabuła, mnogość wątków i bohaterów powoduje, że trzeba się przy niej skupić i poświęcić sporo czasu na czytanie. Trzeba wejść w ten specyficzny klimat powieści, co z pewnością nie będzie dla każdego łatwe i nie każdy odkryje przyjemność czytania. Lektura raczej dla starszych czytelników z bagażem doświadczeń życiowych. Niemniej jest to klasyka literatury rosyjskiej i warto ją znać, a ja mam zamiar przeczytać wszystkie dzieła Fiodora Dostojewskiego:)
http://magiawkazdymdniu.blogspot.com/
Czy ta recenzja była przydatna? 0 0
Prezentowane dane dotyczą zamówień dostarczanych i sprzedawanych przez empik.

Zobacz także

Inne z tego wydawnictwa Leonardo da Vinci. Zmartwychwstanie bogów Opracowanie zbiorowe
4.2/5
39,99 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Lalka Prus Bolesław
4.6/5
44,49 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Zły Tyrmand Leopold
3.9/5
44,49 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Życie pszczół Maeterlinck Maurice
4.5/5
39,99 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Wielkie nadzieje Dickens Charles
5/5
44,49 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Życie mrówek Maeterlinck Maurice
4.6/5
35,49 zł
39,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Wichrowe Wzgórza Bronte Emily
4.7/5
39,99 zł
44,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Sklepy cynamonowe Schulz Bruno
4.8/5
30,99 zł
34,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Kobieta w bieli Collins Wilkie
4.6/5
34,93 zł
49,90 zł
Inne z tego wydawnictwa Trzej muszkieterowie Dumas Aleksander
4.7/5
39,99 zł
44,90 zł

Klienci, których interesował ten produkt, oglądali też

strona produktu - rekomendacje Młokos Dostojewski Fiodor
4.8/5
44,49 zł
49,90 zł
strona produktu - rekomendacje Bracia Karamazow Dostojewski Fiodor
2.9/5
44,49 zł
49,90 zł
strona produktu - rekomendacje Martwe dusze Gogol Mikołaj
0/5
44,49 zł
49,90 zł
strona produktu - rekomendacje Zbrodnia i kara Dostojewski Fiodor
4.8/5
44,49 zł
49,90 zł
strona produktu - rekomendacje Jądro ciemności Conrad Joseph
4.6/5
13,99 zł
15,90 zł
strona produktu - rekomendacje Wieczny mąż Dostojewski Fiodor
5/5
30,99 zł
34,90 zł
strona produktu - rekomendacje Idiota Dostojewski Fiodor
4.8/5
44,49 zł
49,90 zł
strona produktu - rekomendacje Gracz Dostojewski Fiodor
0/5
25,99 zł
34,90 zł
strona produktu - rekomendacje Zbrodnia i kara Dostojewski Fiodor
5/5
34,99 zł
49,99 zł
strona produktu - rekomendacje Faust Goethe Johann Wolfgang
0/5
47,99 zł
49,00 zł
strona produktu - rekomendacje Portret Doriana Graya Wilde Oscar
4.1/5
22,49 zł
24,99 zł
strona produktu - rekomendacje Pani z pieskiem Czechow Antoni
0/5
23,99 zł
27,00 zł
strona produktu - rekomendacje Judasz Oz Amos
4.7/5
35,49 zł
39,90 zł
strona produktu - rekomendacje Głupcy umierają Puzo Mario
5/5
32,49 zł
35,90 zł
strona produktu - rekomendacje Pawilon szósty Czechow Antoni
3.7/5
30,99 zł
34,90 zł
strona produktu - rekomendacje Jądro ciemności Conrad Joseph
0/5
26,49 zł
29,90 zł
strona produktu - rekomendacje Requiem dla snu Selby Hubert Jr.
4.5/5
30,49 zł
34,00 zł

Opinie, uwagi, pytania

Jeśli masz pytania dotyczące sklepu empik.com odwiedź nasze strony pomocy.
Jeśli widzisz błąd lub chcesz uzyskać więcej informacji o produkcie skorzystaj z formularza kontaktowego: zgłoszenie błędu / pytanie o produkt

Twoja wiadomość została wysłana. Dziękujemy.

Administratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Empik S.A. z siedzibą w Warszawie. Twoje dane będą przetwarzane w celu obsługi Twojej wiadomości z formularza kontaktowego, a także w celach statystycznych i analitycznych administratora. Więcej informacji na temat przetwarzania danych osobowych znajduje się w naszej Polityce prywatności.

Wybierz temat a następnie wypełnij dane formularza:

Pole Email jest wymagane

Pole imię i nazwisko jest wymagane

Pole Twoja wiadomość jest wymagane

pola wymagane

Jeśli chcesz skontaktować się z nami telefonicznie, skorzystaj z naszej infolini:

Centrum Wsparcia
Klienta
+48 22 462 72 50

+48 22 462 72 50

Czynne całą dobę

* z wyjątkiem świąt ustawowo wolnych od pracy

Ostatnio oglądane

Podobne do ostatnio oglądanego

Korzystając ze strony zgadzasz się na używanie plików cookie, które są instalowane na Twoim urządzeniu. Za ich pomocą zbieramy informacje, które mogą stanowić dane osobowe. Wykorzystujemy je w celach analitycznych, marketingowych oraz aby dostosować treści do Twoich preferencji i zainteresowań. Więcej o tym oraz o możliwościach zmiany ich ustawień dowiesz się w Polityce Prywatności.