Alter

Hej. Po moim profilu widać, że lubię Mossa. Nie ukrywam swojej sympatii do jego pióra. Gdy czytałam recenzje pozycji ‘Alter’ i słyszałam o porównaniu tej historii do ‘99 ofiar Tytusa Mayera’ to miałam takie ‘Ej, serio!? Dobra, kupię’. I jestem już po, więc zapraszam na moje skromne spostrzeżenia! Niedopuszczalnym mankamentem w lekturze jest używanie dwóch fraz na dane miejsce; nie mylmy tego z użytkowym pseudonimem, bo do tego nawiązania w treści nie ma. Jeśli przyjmujemy miano ‘Vortex’, to nie jest to samo co ‘Voltex’. Oczywiście różnica w pisowni nie jest spora, dźwięcznie też, ale przy redakcji tekstu nikt tego nie wyłapał? I to samo tyczy się literówek. Wydawnictwo Filia, pora na redukcję etatów… Padło mnóstwo epitetów min. ‘pulsujący scenariusz’ i ‘mistrzowski utwór’, ale w mojej ocenie to jest powieść z niewykorzystanym potencjałem. Prolog przyprawił mnie o ciarki i tak nie puszczał do połowy, ale gdy karty zaczęły się odsłaniać, to ta ekscytacja pomału mijała. Zakończenie jest jałowe, bezpłciowe i, jak na Marcela, tandetne. Podjudził ciekawość, która wyparowała przed samym finałem. Zestawiając to opowiadanie na linii z innymi fabułami od pisarza, to całkowicie odbiega od tego, co autor już wykreował na rynku literackim. Od wejścia siedzimy w głowie mężczyzny odpowiedzialnego za morderstwa. Jakuba cierpi na nietypową przypadłość. Jaką? W każdą niedzielę zapomina, kim jest, a druga osobowość przejmuje stery i zabija z zimną krwią. Niemniej taki portret psychologiczny świetnie się analizuje. Czytelnik wraz z głównym bohaterem szuka rozwiązania tej zagadki. Druga perspektywa, czyli fucha policji w prowadzeniu śledztwa. I tutaj mamy narratora wszechwiedzącego. Ta podziałka jest odpowiednia, bo oddziela grubą kreską sprawcę i wewnętrzne dochodzenie. Okładka ma kryminalny vibe i podoba mi się ten zamysł. Tekst przywołuje również znanych mediom, prasie amerykańskich przestępców. Osoby, które interesuje taki społeczny zarys w thrillerach będą uraczone tymi genialnymi wstawkami. Mocna trójka z minimalnym plusem.

Marcel Moss wciąga nas do świata mrocznej psychiki mordercy. Do czego jesteśmy zdolni? Czy w każdym z nas jest zło, które siedzi głęboko uśpione ? Niesamowicie pochłaniająca lektura z zaskakującym zakończeniem. Polecam

Do ostatniej strony trzyma w napięciu. Polecam jak każdą inną pozycję Marcela Moss

Polecam! Jedna z lepszych książek jakie ostatnio czytałem .

Jedna z najsłabszych książek autora