Złodziejka książek

genialna
Wspaniale opowiedziana historia.O prawdziwych ludziach żyjących w tak ciężkich czasach. Jest ona opowiadana przez ciekawego narratora - śmierć. Ciekawa i nie banalna z prawdziwą
przyjemnością przechodziłam przez kolejne rozdziały tej książki. Muszę się przyznać dwa razy płakałam ale może dlatego że łatwo się wzruszam albo dlatego, że trudno być obojętnym na takie wydarzenia. ..."Znali wiele sposobów byli bardzo pomysłowi i skuteczni. Jeśli już wybrali metodę i dobrze wykonali zadanie nie mogłem im odmówić. Michael Holtzapfel dokładnie wiedział co robi. Zabił sie,bo kochał życie."... To jeden z piękniejszych cytatów w tej książce a mogę powiedzieć,że jest ich tam o wiele więcej.

Doskonała powieść
Doskonała powieść, dla dojrzałego czytelnika szukającego w literaturze ciekawych historii podanych w niesztampowy sposób. Sporo czarnego humoru ale i wzruszeń (jednak bez ckliwości!). Godna polecenia.

"Złodziejka książek" to świetna powieść
"Złodziejka książek" to świetna powieść. Ta poruszająca opowieść o przyjaźni, miłości, lojalności i odwadze w strasznych czasach II wojny światowej zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Książka jest bardzo filmowa, napisana bardzo plastycznym językiem - obrazy z niej zapadły mi w pamięć jak klatki filmu, bardziej pamiętam jak dana scena wyglądała niż jak była napisana... Gorąco polecam wszystkim miłośnikom literatury

Hmmm...
Jak dla mnie książka przeciętna, nudna, mało ciekawa, rozciągnięta (chyba na siłę) na te swoje 500 stron. Po 200 stronach stwierdziłam, że nie ma sensu czytać dalej, skoro i tak i tak się męczę. Fabuła... spodziewałam się czegoś lepszego. Zgodzę się, że opcja Śmierci jako narratora jest ciekawa i oryginalna. Plusem może być też fakt, że książka opisuje z realizmem czasy II wojny światowej, sytuację w jakiej znajdowali się ludzie.
Mimo to nie wiem czym ta książka zdobyła "ogromne uznanie krytyki literackiej". Dla mnie to jedynie strata czasu i pieniędzy. Nie polecam.