Zamek z piasku, który runął

Słucham, słucham tego "bestselera" i właśnie dowiedziałem się, jak działa system alarmowy, który został założony w domu Erici Berger. Jestem pewien, że będzie to wydarzenie miało kolosalny wpływ na przebieg procesu Lisbeth, bo inaczej po co byłoby o tym pisać. Nie mogę się doczekać wpływu sedesów na decyzję sędziego i kto z redakcji SMP miał osobiste powiązania z Zalachenką... Michael znowu poderwał atrakcyjną babkę, a raczej ona jego i tak w kółko. A Lisbeth, przez 43 z 69 rozdziałów mojego e-booka leży w szpitalu i napisała 17 stron swojej historii... Jak mnie to wciąga ! Aha, genialny pomysł z tą komórką w przewodzie wentylacyjnym no i refleks Lisbeth, która zawsze zdąży schować palma zanim ktoś wejdzie do pokoju. Do tej pory jeszcze nic się nie dzieje, ale mam nadzieję, że w ostatnich dwóch rozdziałach Pan Larsson zaskoczy mnie czymś niezwykłym...

Kochani Recenzenci, proszę niech któryś z Was prześle mi swój egzemplarz, bo ja mam chyba jakieś fałszywki. Niesamowita ? Wciągająca ? O 3.30 nad ranem ? Szybka akcja ? Gdzie i kiedy ? Akcja ciagnie się niemiłosiernie, po kilka razy opisywane są te same wątki i motywy działania osób, mnóstwo uproszczeń (np. czy nikt się nie zastanowił, dlaczego agenci sprzedający mieszkanie Lisbeth w II części doznali amnezji ?), pobocznych, nic nie znaczących wątków... Mam wrażenie, że te wszystkie "ochy" i "achy" to czysty marketing, wygląda to tak jakbyści ulegli jakiemuś amokowi. Pobudkaaaa !!!!

Lisbeth Sallander jest wściekła i zdeterminowana. Ale jest też skutecznie unieruchomiona, a sytuacja w jakiej się znajduje wymaga natychmiastowego działania. Na szczęście są ludzie, którzy widzą w niej kogoś innego, niż ona sama w sobie widzi. Na szczęście czasem wystarczy sprawny laptop, aby wywrócić świat do góry nogami. Na szczęście w momencie, gdy ważą się losy Lisbeth jej siłą okaże się to, co stanowiło dotychczas o jej słabości –podła przeszłość. Przeszłość, która ją umocniła, przeszłość, która ją nauczyła jak żyć w warunkach, w których żyć się nie da, nauczyła jak nie dać się zabić, jak nie dać się złamać i jak spaść na cztery łapy. Dlatego Lisbeth nie ma zamiaru się poddać, a co więcej zrobi wszystko, aby nikt się nie poddał, nawet jej prześladowcy. Nie wolno im na to pozwolić, bo każdy musi otrzymać to, na co zasłużył. Czy ktoś, kto doświadczył w życiu tak wiele przemocy i cierpienia może żyć normalnie? To będzie trudne...

Szowinistyczno-feministyczne science-fiction.
Wyraźny podział ról na złego i dobrego.
Zły : mężczyźni, prawie bez wyjątku czarne charaktery, z reguły dopuszczający się przemocy wobec kobiet. Zajmujący ważne stanowiska, ale najczęściej bezpodstawnie. Jeśli pełnili pozytywne role to tylko pomocniczo-doradcze względem kobiet.
Dobry : kobiety ( a jakże ). W najlepszym razie niedoceniane, w najgorszym ofiary ciężkich przestępstw. W powieści to one odgrywały decydujące role, często-gęsto też męskie, były obdarzone charyzmą, wiedzą oraz wybitnymi zdolnościami i "słusznie" w miarę upływu czasu przejmowały wszelakie dowodzenie pełniąc rolę zbawcy świata ( lub kraju, firmy itp. ). Początkowo to denerwowało, potem żenowało na końcu już nudziło.
Powieść do bólu tendencyjna ( j.w. ), momentami ciekawa i wciągająca, bardzo drobiazgowa.
Jeśli tak jest w Szwecji to współczuję Szwedom.
Jak ktoś lubi takie klimaty to znajdzie się w swoim żywiole ( ja nie ;)
Osobiście cieszę się że to już koniec serii

Fabuła jest świetna, tego nie da się ukryć... ale osobiście bardziej podobają mi się powieści kryminalne innych szwedzkich autorów!
Początek trochę nudnawy w każdej z powieści, ale dopiero im dalej w las, tym lepiej;)

jestem pod ogromnym wrażeniem tej trylogii! Niesamowicie napisana, wciągająca na zabój, można zapomnieć o całym świecie. Żałuję, że autora tych wspaniałych książek już nie ma, ale dziękuję że chociaż napisał te trzy! Takie kryminały rzadko można przeczytać! Polecam, nie zastanawiajcie się tylko bierzcie się do czytania.

O północy skończyłam czytać ostatnią część. Bez wątpienia to najlepszy kryminiał jaki czytałam.Może przerazić fakt, że ostatnia część ma ponad 780 stron, ale kiedy już zaczniemy czytać historia Lisabeth tak nas wciągnie,że za każdym razem, kiedy będziemy musieli odłożyć czytanie na pózniej pozostanie pewnien niedosyt. Kupując ''Mężczyzni,którzy nienawidzą kobiet'' zwróciłam szczególną uwagę na tytuł, jednak nie spodziewałam się,że od pierwszych 50 stron pokocham tą książkę na zabój. Gdybym musiała wybrać moją ulubioną część trylogii miałabym duży kłopot, ponieważ wszystkie 3 tworzą razem idealną całość i gdyby zabrakło chociaż jednej to już nie byłoby to samo. Przeczytałam w życiu już ogromną ilość książek, w tym wiele kryminałów, ale żaden nie wywołał we mnie tylu emocji i nie wprawił w taki zachwyt nad talentem pisarskim autora. Niesłychanie ubolewam nad faktem,iż Stieg Larsson umarł w roku 2003, pozbawiając fanów jego twórczości (w tym mnie) poznania jego innych dzieł.

Jak dla mnie powiesc fenomenalna...Oczywiscie nalezy zaczac od pierwszej czesci aby wszystko mialo rece i nogi...No i polecam kupic od razu cala trylogie, poniewaz po przeczytaniu jednej czesci trudno sie czeka do rana az otworza najblizsza ksiegarnie ;) Czytajac przenioslem sie w ten swiat...

Nie wiem ktora czesc jest najlepsza.... Trzecia jest rowniez swietna - czyta sie jednym tchem... Goraca polecam - trzyma w napieciu, sa ciagle zwroty akcji, a historia oczywiscie pierwszoklasowa. Polecam rozpoczecie od pierwszej czesci (chociaz kazda moze byc rowniez czytana oddzielnie), aby w pelni zrozumiec historie. Rewelacyjna ksiazka - po jej przeczytaniu odczulam smutek, ze juz sie skonczyla...

Wasze spojlery niezwykle zachęciły mnie do przeczytania :/

Siteg Larsson zostawił po sobie świetnie napisaną trylogię która wciąga od pierwszego zdania. Wszyskie 3 części były zachwycające. Jednak najbardziej spodobała mi się trzecia część. Dlaczego? Bo nie jest to historia z happy endem. Jakoś nie moge sobie wyobrazić Lisbeth jako żona i matka 2 dzieci. POLECAM!

w trylogię Larssona wciągnęłam się właściwie od pierwszej strony (ba! pierwszego zdania) pierwszego tomu i nie potrafiłam się oderwać aż do końca drugiej książki - styl pisania, wątki, fabuła... wszystko złożyło się na idealnie skrojony i uszyty na miarę kryminał jakich mało! a 3 tom nie wiem nawet dlaczego bardzo mnie zawiódł?! może dlatego, że byłam bardzo nastawiona na to, że Lisbeth będzie z Mikaelem ( a tu pan dziennikarz "zakochał się" w bohaterce, która jakoś mi nie przypadła do gustu ), może liczyłam na więcej, ponieważ Larsson przyzwyczaił mnie przez pierwsze dwa tom do totalnej karuzeli a tu - przestój (?) sama nie wiem... w każdym razie uznaje ostatni tom za najsłabszy, a mimo to jest mi przykro, że już nigdy więcej przeczytam o losach Lisbeth, która stała się dla mnie jedną z najważniejszych kobiecych postaci w literaturze!

a mnie tak wciągneła sprawa zabójstwa Krzysztofa Olewnika, że nie mam ochoty czytac trzeciej czesci...taka nudna mi sie wydaje...musze przestac czytac blog o Olewniku i wrócic do codziennosci. Jak narazie kiepska jest ta czesc. nie chce mi sie czytac znowu tej samej historii o zalachence i tym olbrzymie ktory uciekł policji......mogli w tamtej ksiazce zakonczyc sprawe

naprawde przeczytajcie ta ksiazke. w bibliotekach powinna byc ale w sklepie to juz nie bradzo;/ naklad zostal wyczerpany

Właśnie skończyłam trzecią część Millenium i zapewne zostanie to jeden z lepszych kryminałów,jakie czytałam. Polecam.

czytelniku jesli jej jeszcze nie przeczytales to zrob to, naprawde WARTO!!!

Pierwsza klasa, nie mogłam oderwać się od lektury z zapartym tchem śledząc historie napisaną przez Larssona. Zarwałam noce,aby jak najszybciej rozwiazać zawarte w niej zagadki, wielbiłam korki na mieście dzięki ,którym zyskiwałam więcej czasu na czytanie... Po przeczytaniu poczułam ogromną pustkę.... W skali do 10 daje 20

Wczoraj udało mi się poznać zakończenie tej pasjonującej historii. Przez blisko dwa tygodnie szukałem sposobu, żeby znaleźć trochę czasu wolnego i śledzić ten intrygujący rozwój wydarzeń, jaki przedstawił szwedzki autor. Z każdym kolejnym tomem sagi o Lisabeth utwierdzałem się w przekonaniu, że spotkałem się opowieścią nietuzinkową. Akcja rozkręcała się systematycznie począwszy od tomu pierwszego (będącego swego rodzaju wprowadzeniem), poprzez 2 i 3. Z każdą kolejną częścią coraz trudniej było oderwać się od czytania. "Zamek z Piasku...." to znakomite ukoronowanie perypetii i działań bohaterów Larssona. Prawdziwe mistrzostwo:) Moja rada - przed wizytą w kinie przeczytajcie wszystkie trzy tomy, bo mimo znakomitego doboru aktorów, szklany ekran nigdy nie będzie w stanie odzwierciedlić atmosfery, jaką możecie posmakować w tych książkach...
Co do części IV , to ko wie...może będzie dane nam kiedyś poznać jej treść...

Ale po śmierci autora wybuchł spór między z jednej strony jego ojcem i bratem a drugiej jego partnerką życiową. No i poszło na takie noże, że tej czwartej części cały czas nie wydano, bo każdy chce mieć udział w zyskach ze sprzedaży. Podobno w ogóle ma się nie ukazać, ale kto ich tam wie... Był o tym kiedyś ciekawy reportaż w "Uppdrag granskning" w szwedzkiej telewizji publicznej SVT.

tempo od początku do końca, dużo dobrej literatury kryminalnej POLECAM / skończyłem ją dziś o 3,30 w nocy - super!

świetna fabuła, wartka akcja, zaskakujące zwroty akcji, naprawdę szkoda, że po niej już nic więcej nie powstanie... POLECAM!