Szalbierz

Szalbierz
Biorąc się za czytanie tej książki miałem nadziję na może nie "wielkie" ale przynajmniej "spore" dzieło. No i szczerze mówiąc zawiodłem się. Książka po przeczytaniu dobrze się zapowiada, jako pierwsza dla jakiejś dy- try- czy innej -logii, ale sama w sobie posiada dużo niedociągnieć. Objętościowo potężna, mieści w sobie sporo wątków, ale pojawiających się nieskładnie, sztucznie i bez polotu. Nie wyjaśnia wielu zagadek stawianych w trakcie czytania. Pierwsze skojarzenia jakie mi się nasuęły, to takie, że Autor przeczytał kiedyś "Znak orła". "Don Kichota", trochę książek swojego ojca i pomyślał, że jak to wszystko zbierze do kupy, to uzyska przebój. Niestety tak się nie stało. Rozwój akcji odbywasię powoli, czytelnik poważnie się momentami zastanawia, o co tak właściwie w książce chodzi, a kiedy akcja w końcu nabiera tempa, to sprawia wrażenie że zabrakło pomysłów na wprowadzenie do gry poszczególnych bohaterów.

Szalbierz czyli sprawne szalbierstwo historyczne
Przyznaję, że widząc tę książkę na półce zaświeciły mi się oczy. Tym bardziej, że autorem jest człowiek, za którego dziennikarską pracę mam ogromny szacunek oraz duży kredyt sympatii i zaufania. Tak więc zabrałem się za czytanie i tu rozczarowanie. Książka pisana sprawnie, język właściwie bez zarzutu, natomiast dałem się nabrać myśląc, że zabieram się za literaturę historical fiction. Miałem nadzieję na nowe Narrenturm, a tu fantasy z dość pobieżnie szkicowanym tłem historycznym. Bliżej temu do amerykańskich produkcji filmowych nie szanujących historycznych realiów. Bliżej do Dana Browna niż Andrzeja Sapkowskiego z jego pełnym pietyzmu odwzorowaniem najdrobniejszych detali epoki, którą opisuje. Tak oto mamy opisy uzbrojenia nieprzystające zupełnie do epoki, rycerzy namiętnie strzelających z kusz (broni plebejskiej i wyklętej papieskimi bullami), zakon dziwnych fanatyków w zbrojach Dartha Vadera. Dziwnie. Dla wielbicieli średniowiecza książka będzie ciekawym, acz trudnym przeżyciem.

Szalbierz i jego drużyna
?Szalbierz? ? rewelacyjna powieść historyczna, przygodowa, rycerska, awanturnicza i szpiegowska. Niech cię jednak te określenia nie zwiodą ? jest to literatura dla czytelnika dorosłego i choćby odrobinę wyrobionego literacko. Pierwsza połowa XIII wieku, czasy rozbicia dzielnicowego, kończy się panowanie Henryka Brodatego. Na wschodzie zbierają się czarne chmury ? ordy, których okrucieństwo przeraża nawet na wpół dzikich Połowców, lada moment runą na Polskę. Bohaterem w tej rozpaczliwej sytuacji okazać się ma nie hetman, geniusz strategii czy inny, szlachetny i waleczny Podbipięta, ale tytułowy szalbierz, oszust, wędrowny handlarzyna podrabianych relikwii, kuglarz i siłacz. A jeśli dodać do tego ?stukniętego? rycerza, zapijaczonego mnicha, karła-cwaniaka i złodzieja oraz wieszczącą mieszczkę, to będziemy mieli nieomalże komplet bohaterów (określenie ?parszywa dwunastka? narzuca się nieodparcie), których zadaniem jest, a jakże, ocalić świat. Dla mnie to rewelacja!!!