Skała. Wspomnienia z Lat 1924-1945

„Gdy powróciłem do życia i przestałem być tylko mundurem, byłem  już inny. Osiągnąłem wysoki stopień wtajemniczenia. Zrozumiałem lepiej istotę życia. Jakie ono jest nikłe i jak niewiele potrzeba aby je zachować choć przez pewien czas. Kawałek chleba, trochę wody i chwila wytchnienia. Przygotowany byłem lepiej do walki o byt. Bardziej odporny. Z całą świadomością wstąpiłem w szeregi organizacji podziemnej. Długie, obfite w przeżycia cztery lata nauczyły mnie również wiele. Później Powstanie. …
… To trzeba przeżyć żeby zrozumieć. Ten skurcz serca gdy leci się ze schodami z pierwszego piętra do piwnicy po wybuchu bomby lotniczej. To drżenie ciała gdy zalewa ci twarz krew kolegi leżącego obok…”