Sissi
Dane
Nick użytkownika
Sissi
Publiczny e-mail:
brak
Imię:
brak
Nazwisko:
brak
Książka z przesłaniem, część 3
Selekcja zdarzeń prowadzona przez autora nie zawsze była więc dla mnie zrozumiała i zastanawiałam się usilnie, na co chciał zwrócić uwagę czytelnika, przedstawiając ten czy inny moment życia Elfaby. Sądzę, że książka jest warta przeczytania, zwłaszcza po wcześniejszym zapoznaniu się z treścią "Czarnoksiężnika z Krainy Oz".
Książka z przesłaniem, część 2
Trudno znaleźć jednoznaczną odpowiedź na to pytanie. Mnie główna bohaterka wydała się antypatyczna, bierna, zamknięta w sobie i izolująca się od innych. Nie nazwałabym jej jednakże złą. Dla mnie jest ona po prostu osobą, która nieustannie przegrywa w walce z własnym życiem i otaczającą ją rzeczywistością. Ponosi klęski i traci to, co dla niej ważne, często przez własną bierną postawę. W obliczu pasma niepowodzeń, staje się zgorzkniała, zrezygnowana, wycofana. Być może czuje się bezsilna, ale nie potrafi przezwyciężyć tego uczucia i zmienić czegokolwiek w swoim życiu. Myślę, że książka skłania do głębszych refleksji, lecz intrygujący i oryginalny sposób pisania autora może jednocześnie utrudniać jej odbiór. Sama niejednokrotnie zastanawiałam się w trakcie czytania, dlaczego temu czy innemu wydarzeniu poświęca tak dużo uwagi, opisując je z przesadną, moim zadaniem, dokładnością, a pomija te, o których chciałabym się dowiedzieć czegoś więcej.
Książka z przesłaniem
Książka ukazuje losy zielonoskórej Elfaby, przyszłej Złej Czarownicy z Zachodu od momentu narodzin do chwili śmierci. Akcja nie toczy się jednak cały czas w tym samym tempie. Powieść podzielona jest na części, z których każda opisuje inny etap życia głównej bohaterki. Nie zawsze łączą się one ze sobą w logiczny sposób, brakuje między nimi ciągłości. Między jednym a drugim etapem mija często wiele lat i czytelnik nie ma pojęcia, jak przebiegało w tym czasie życie Elfaby. Poza tym, nie poznajemy uczuć i emocji bohaterki. To, co dzieje się w jej wnętrzu możemy stwierdzić jedynie na podstawie jej zachowania i podejmowanych działań. Ten nieco behawiorystyczny typ narracji nie wszystkim może przypaść do gustu. Narrator zdaje się nie wiedzieć wszystkiego o przedstawianej przez siebie postaci, nie będąc wtajemniczonym we wszystkie dziedziny jej życia. Może też jednak celowo pomija pewne etapy jej egzystencji, które w jego przekonaniu nie są istotne ?
Anioł - Mcnish Cliff
Anioł Mcnish Cliff
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Delikatność i subtelność, część 2
Wkrótce Freya wkracza w świat tych niezwykłych istot i dowiaduje się rzeczy, które na zawsze zmienią jej życie. To tyle, jeśli chodzi o fabułę. Muszę przyznać, że książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Początkowo, czytając ją miałam wrażenie, że okaże się infantylną pozycją bez przesłania. Tymczasem otrzymałam solidną dawkę mądrości płynącą z kart tej powieści. Nie brakowało w niej momentów wzruszenia czy głębszej zadumy nad istotą człowieczeństwa. Tak, tak, nie użyłam tego słowa przypadkowo. Mimo że książka opowiada o aniołach, ukazuje przede wszystkim ludzką naturę. Łatwość, z jaką ranimy innych, chęć niesienia pomocy tylko wtedy, gdy nie wymaga to od nas wielkiego wysiłku, a także brak odwagi i siły charakteru w codziennym życiu. Autor, przy pomocy prostych przykładów, skłania nas do refleksji nad nami samymi i naszym postępowaniem.Książkę czyta się z wielką przyjemnością. Nie sposób nie podziwiać delikatności i subtelności, z jaką pisze pan McNish.
Anioł - Mcnish Cliff
Anioł Mcnish Cliff
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Delikatność i subtelność
W wieku ośmiu lat Freya ujrzała anioła. Po tym nieoczekiwanym spotkaniu jej życie kompletnie się zmieniło. Dziewczynka zaczęła wierzyć w te wspaniałe istoty i czekała z nadzieją, aż skrzydlaty posłaniec odwiedzi ją znowu. Anioł jednak nigdy więcej się nie pokazał, a dziewczynka została poddana długotrwałemu leczeniu psychiatrycznemu. Jako czternastolatka w końcu wierzy, że jej dawny gość był tylko owocem jej bujnej wyobraźni i postanawia zacząć nowy rozdział w swoim życiu. Jej relacje z rówieśnikami się poprawiają i wkrótce Freya zaczyna się przyjaźnić z trzema najpopularniejszymi dziewczynami w szkole. Wszystko układa się dobrze do czasu, gdy pewnego dnia czternastolatka spostrzega czarnego anioła. Kim jest i czego od niej chce ? Freya nie potrafi odpowiedzieć sobie na to pytanie.Jednocześnie zastanawia się dlaczego odwiedza ją on, a nie świetlisty anioł, którego ujrzała jako mała dziewczynka.
Córka dymu i kości - Taylor Laini
Córka dymu i kości Taylor Laini
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Plejada postaci, część 3
Najważniejsze miejsce w fabule zajmuje rodzące się między Karou i Akivą uczucie, choć powinno być raczej tłem dla rozgrywających się wydarzeń. Niestety, w przypadku tej książki mamy sytuację odwrotną. Jeśli chodzi o język, jakim napisana jest powieść, to nie jest on moim zdaniem tak doskonały jak głoszą recenzje na okładce. Niektóre zdania są tak długie, że aż ciężko się je czyta, za to dialogi pomiędzy bohaterami do wyczerpujących nie należą, tak jakby autorka sądziła, że ukazanie ich gestów, mimiki twarzy i emocji załatwi wszystko. W powieści brakuje też opisów, istotnych z punktu widzenia akcji, miejsc. Autorka potrafi poświęcić pół strony na przedstawienie wnętrza knajpki "Zatruta kuchnia", a niemalże zupełnie pomija w swym opisie Loramendi - miasto chimer. Krótko mówiąc, największą wadą powieści są niewłaściwie zachowane proporcje między formą a treścią. Nie zmienia to jednak faktu, że ma ona w sobie coś przyciągającego, co czyni ją oryginalną i niepowtarzalną.
Córka dymu i kości - Taylor Laini
Córka dymu i kości Taylor Laini
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Plejada postaci, część 2
Zachwycają nas ogniste skrzydła Akivy i jego tygrysie oczy, tajemnicze tatuaże w kształcie oczu na dłoniach Karou, wężowe ciało Issy. Szkoda jednak, że na wyglądzie się kończy. Nie są to bowiem postacie pełnokrwiste, z wyraźnie zarysowaną osobowością i pogłębione pod kątem psychologicznym. O tym, co dzieje się w ich wnętrzu wiemy niewiele. Czytając książkę ma się wrażenie, że autorka chciała stworzyć jak najwięcej bohaterów, nie martwiąc się zbytnio tym, że może się to skończyć przerostem formy nad treścią. Większość z nich pojawia się tylko po to, by za chwilę zniknąć z fabuły na dobre lub stanowi mało istotne tło. Wykreowany przez autorkę świat wydaje się barwny na zewnątrz, ale pusty w środku, nietrwały i ulotny jak bańka mydlana. Nie poświęca ona też uwagi opisom, kluczowych z punktu widzenia akcji, momentów. Dowiadujemy się o nich z ust samych bohaterów.
Córka dymu i kości - Taylor Laini
Córka dymu i kości Taylor Laini
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Plejada postaci
Siedemnastoletnia Karou prowadzi podwójne życie : jest uczennicą szkoły plastycznej w Pradze, a jednocześnie wysłanniczką Brimstone'a - tajemniczej chimery, dla którego pozyskuje ludzkie i zwierzęce zęby. Dziewczyna nie ma pojęcia, do czego Brimstone je wykorzystuje, ale on nie chce udzielić jej odpowiedzi na to pytanie. Życie Karou komplikuje się jeszcze bardziej, gdy pewnego dnia spotyka Akivę - anioła mającego za cel unicestwienie jej pobratymców. Nieoczekiwanie zaczyna ich łączyć uczucie, lecz gdy dochodzi do ostatecznego starcia między aniołami a chimerami, uzmysławiają sobie, że muszą stanąć po przeciwnych stronach. Mają nadzieję na pokój, ale co zrobi Karou, gdy na jaw wyjdą wszystkie sekrety i tajemnice z przeszłości, o których nie miała pojęcia ? Cóż, czytelnik sam musi przeczytać tę książkę, by się tego dowiedzieć. Ja mam wobec niej mieszane uczucia. Autorka wykreowała naprawdę oryginalne postacie, przypominające z wyglądu bohaterów orientalnych baśni i legend.
Córka łowcy demonów - Oliver Jana
Córka łowcy demonów Oliver Jana
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Dopracowana, część 3
To dowodzi talentu autorki do tworzenia portretów psychologicznych. Każda wykreowana przez nią postać jest niepowtarzalna i interesująca. Moją sympatię zdobyli nie tylko Reily i Beck, ale także nekromanta Mortimer i Mistrz Harper. Jak już wspomniałam, autorka dopracowała w najmniejszym calu opisany przez siebie świat. Niszczejące budynki, kruszący się na ulicach asfalt, ludzie kradnący wszystko, co zrobione z metalu, począwszy od poręczy i ogrodzeń, demony siejące spustoszenie, ciała zmarłych wskrzeszone przez nekromantów i służące bogaczom - wszystko to daje niepokojący obraz chylącego się ku upadkowi świata, w którym przyszło żyć głównej bohaterce. Jednym z niewielu minusów książki jest miejscami aż nazbyt prosty, młodzieżowy język, który początkowo zniechęcił mnie do czytania. Ponieważ jednak styl autorki jest jedynym, co nie przypadło mi go gustu podczas lektury, starałam się przymknąć na niego oko i skupić się na zdecydowanie przeważających zaletach powieści.
Córka łowcy demonów - Oliver Jana
Córka łowcy demonów Oliver Jana
Książki  | Oprawa miękka
  • 4
Dopracowana, część 2
...zostałam wciągnięta w dziwny, surrealistyczny świat wykreowany przez autorkę. Od razu należy zaznaczyć, że jest on niezwykle złożony i opisany z najmniejszymi szczegółami. Demony podzielone na kilka klas, Gildia Łowców, w której panuje wyraźna hierarchia, anioły przemierzające opustoszałe ulice pod postacią zwyczajnych biedaków, podstępni nekromanci, czarownice produkujące magiczne sfery oraz fabryki wytwarzające Wodę Święconą - wszystko to sprawia, że książkę czyta się z rosnącym zainteresowaniem i podziwem dla wyobraźni autorki. Stworzone przez nią postacie są jedyne w swoim rodzaju, mają złożone osobowości i nie da się jednoznacznie stwierdzić, kto jest dobry, a kto zły. Najlepiej poznajemy Reily i Becka, ucznia jej ojca, gdyż autorka prowadzi narrację naprzemiennie z punktu widzenia obu tych postaci. Mimo że jest to narracja trzecioosobowa, dokładnie poznajemy osobowość dwójki bohaterów oraz motywy, którymi się kierują.