Rzeka Bogów
Ian McDonald jest autorem licznych powieści fantastyczno-naukowych, między innymi „Desolation Road”, „King of the Morning”, „Queen of the Day”, „Out on Deep Six”, „Changa” (wydana w Polsce) i „Kirinya”. Otrzymał nagrodę Philipa K. Dicka i British SF Association Award za najlepszą powieść, był nominowany do Hugo, ma także kilka nominacji do nagrody Arthura C. Clarke’a. Mieszka w Belfaście w Irlandii Północnej. W „Nowej Fantastyce” 10/2007 było publikowane jego nagrodzone Hugo opowiadanie „Małżonka dżina”, którego akcja toczy się w tym samym świecie, co „Rzeka bogów”. „Rzeka bogów” bez wysiłku bije na głowę dowolną spekulatywną powieść z ostatnich paru lat; to pełen wigoru skok w przyszłość Indii, widziany oczyma dziewięciu zupełnie różnych postaci. Ich historie wikłają się i łączą, podczas gdy McDonald nie tylko snuje rozbuchaną, pełną tajemnicy intrygę, ale także ilustruje przyszłe dylematy ludzkości, przeskakując od jednego odkrycia ku następnemu, prowadząc nas nieubłaganie ku przyszłości, jakiej sami byśmy sobie nie wyobrazili. (…) Książka się kończy, a czytelnik chce więcej, mimo że McDonald, w odróżnieniu od autorów paru innych potężnych tomiszczy, wie jak się kończy opowieść. Nieustanny potok objawień prowadzi do kulminacji, smutnej i ekscytującej zarazem, całkiem jakby autor, na równi z czytelnikiem, pragnął pozostać w roku 2047. „Rzeka bogów” (…) jest (…) prawdopodobnie jak dotąd najwybitniejszą powieścią Iana McDonalda. Gęsta, momentami trudna w odbiorze, kojarzy się z puszczonym na pełen gaz kulturowym zanurzeniem Williama Gibsona; jest pełna naukowego żargonu, spostrzeżeń religijnych i socjologicznych oraz nawiązań do sztuki, tak niskiej, jak i wysokiej. Powieść potrafi jednak wynagrodzić staranną lekturę, więcej niż rekompensując skupienie wartką akcją. Najnowsze dokonanie wielokrotnie już nagradzanego pisarza należy zaliczyć do najlepszych powieści SF wydanych w Stanach Zjednoczonych w tym roku. „San Francisco Chronicle”.
Rzecz cała dzieje się w Indiach w 2047 roku. Intryga zawiązuje się już w pierwszych rozdziałach, gdy mamy przedstawienie kilku bohaterów, a każdy z nich zajęty jest swoim własnym światem, problemami, śpieszy dokądś, zmierza, dąży. Żyją w świecie, gdzie obok tradycji i zdawałoby się staroświeckich zachowań, jest bardzo wysoko rozwinięta technologia. Wizja przyszłości, jaką raczy nas autor jest dość przystająca do obecnego stanu wiedzy człowieka i rzekłabym, zaskakująco prawdopodobna.
Mnie jednak co innego rzuciło się w oczy. Nie intrygi, nie polityka, technologie, biznesy i inne spiski. Wszystko to razem doprowadziło mnie do jednego wniosku - człowiek się nie zmienia. Biedni chcą być bogaci, bogaci czują się samotni.Bardzo mi się podobała ta powieść, bardzo. Mądra, intrygujący, pełna przygód i emocji, pełna filozoficznych rozważań i trudnych pytań, no i pięknie wydana. Wielopłaszczyznowa i wielowątkowa. Czegóż chcieć więcej?
