Przypadek Adolfa H.

Schmitt stanął na wysokości zadania
Powyższe recenzje są jak najbardziej trafne i wyczerpująco opisują wrażenia z przeczytanej książki. Czytasz przed snem, po przeczytaniu zasypiasz a rano budząc się masz wrażenie że byłeś w interakcji z samym Adolfem i jego przeżyciami. Jesteś na ulicy Wiednia, na I wojnie światowej, gdy staje się dyktatorem, gdy maluje bohomazy bądź prace uważane za dzieła, jesteś w Wilczym Szańcu gdzie szaleństwo osiąga apogeum. Fantastycznie zgodna z realiami. Schmitt uczłowiecza choć nie ocenia i nie krytykuje. Bardzo lekka lekcja historii

Fantastyczna książka.
Szczerze polecam książkę, jest fantastyczna! Czytałam ją z miłą chęcią. Mimo że były tam opisane momenty wojny to była ciekawa. Zainteresowały mnie też notatki z tyłu ksiązki co jak autor nazwał "Przypadek Adolfa H.". Dziennik (sierpień 2000-lato 2001). Napisał tam jedną bardzo ładną rzecz. Pozwolę sobie zacytować: "Błąd, jaki popełniamy w stosunku do Hitlera, polega na tym, że traktujemy go jako wyjątkowe indywiduum, wykraczającego poza normę potwora, nieporównywalnego barbarzyńcę. Otóż jest to istota banalna. Banalna jak zło. Banalna jak ty i ja. To mógłbyś być ty, to mógłbym być ja. Kto wie zresztą, czy jutro nie będziesz ty albo ja? Kto może uznać, że raz na zawsze impregnowany? Impregnowany na fałszywe rozumowanie, na uproszczenia, na upór albo zło zadawane w imię tego, co uważamy za dobro? (...)".

Polecam!
Książka wciągająca już od pierwszych stron. Opowiada równolegle dwie historie: Hitlera- dyktatora, takiego, jakiego go znamy i Hitlera- artysty, członka Akademii Sztuk Pięknych. Z pozoru obie opowieści wydają się być fikcyjne, ale kiedy zadamy sobie trud sprawdzenia faktów dotyczących życiorysu Adolfa, to odkryjemy, że większość epizodów jest prawdziwa. Zdajemy sobie sprawę, że osobowość człowieka kształtuje wiele, z pozoru błahych, wydarzeń. Na to kim jesteśmy składają się (jak słusznie zauważa autor) zarówno okoliczności, jak i nasze wybory. Aby móc kogoś osądzać, trzeba go najpierw poznać.