Niedosyt

Niedosyt
Jeśli ktoś lubi wiersze Szymborskiej, Twardowskiego, Różewicza czy Herberta z pewnością odnajdzie się również w utworach Tomasza Pohla, które pełne są mądrości, pokory, ironii (również autoironii;-), refleksji nad życiem, człowiekiem, jego naturą i kondycją. Wszytko utkane z niezwykle delikatnej materii słów, jednakże podane w sposób niezwykle smakowity, często zaskakujący, a zawsze przystępny. Różnorodna tematyka wierszy oraz świetne wydanie tomiku to dodatkowe atuty tej pozycji. Ja już ją mam;-)

Niedosyt...
Poezja Tomasza Pohla jest osobista, przez co nabiera uniwersalnego charakteru. porusza sprawy, emocje i uczucia, o których zagubiony w codzienności człowiek zapomina. Te wiersze zmuszają do zatrzymania się, refleksji... Przypominają o tym, co w życiu najważniejsze, odkrywają prawdy oczywiste, a jednak zapomniane... dotykają dna duszy. Jednocześnie prostota języka i niekonwencjonalny sposób posługiwania się nim powodują, że czyta się je z przyjemnością. Autor doskonale zna wartość słowa i potrafi nim operować, zawierając w minimum słów maksimum treści. Dodatkowo tomik "Niedosyt" został skomponowany w przemyślany sposób, co nadaje mu niepowtarzalny klimat. No i tytuł... przeznaczony dla wszystkich tych którzy czują niedosyt wrażeń, emocji... niedosyt życia w życiu.