Nazywam się Zacharski. Marian Zacharski

Szybki niedzielny zakup, bo w tygodniu niestety czasu nie ma się na nic, ot życie, powrót wieczorem do domu, hałas i zgiełk, dzieci właśnie skończyły kąpiel, dyrektywy od żony... wstaw psu jedzenie, ugotować ryż do pieczeni na poniedziałek... poszły dzieci spać, żona pada razem znimi, a ja mam chwilę dla siebie, przy tym ryżu...
Pierwsze trzydzieści stron a ja siedzę z nosem przy lekturze, oczu oderwać nie mogę, za każdym zdaniem, za każdą stroną chce się więcej i więcej... oczu nie oderwałem, jednak zmysł powonienia był ze mną, ale gdzie indziej... smród w mieszkaniu, przypaliłem ryż... no dobra, każdemu może się zdarzyć... zalane wodą, "mięso w garku" ugaszone, siadam i dalej czytam, no cóż, nockę mam z głowy...
Książka na którą czekałem, o której marzyłem, nie wiedząc, że nadejdzie i będzie to właśnie ona... polecam każdemu kto interesuje się tematem wywiadu nie tylko polskiego, ale wogóle wywiadu...
Nie polecam przy niej innych obowiązków gdyż wciąga i zapomina się o Bożym świecie