Jeździec miedziany

Książka fantastyczna!!! Jedyna w swoim rodzaju. Czytając "Jeźdźca Miedzianego" przeżywałam wszystko razem z bohaterami! Nie do opisania jest to co ta książka ze mną zrobiła! Przeżywałam to ogromną radość Tatiany, tą niesamowitą nadzieję tą wielką miłość jaką czuła do Aleksandra, zaraz potem ogromną tęsknotę, żal, przygnębienie i tak przez całą książkę. Nie ma chwili żebym nie myślała o tej książce gdy jej nie czytam! Nie wiem co ta książka ze mną zrobiła, ale to tak wspaniałe uczucie ze dozuje sobie czytanie żeby się za szybko nie skończyła :) Czy sięgnę po następną cześć?? Pewnie kiedyś tak, ale dopiero jak ochłonę, poczytam coś lżejszego co nie będzie tak targało moimi uczuciami jak ta! ;) Książka po prostu magiczna... POLECAM!!!!!

Zdecydowanie najlepsza książka, jaką w życiu czytałam. Nie, ja jej nie przeczytałam. Ja ją chłonęłam niczym gąbka nie mogąc oderwać się ani na chwilę. To pierwsza książka, przy której śmiałam się i płakałam na zmianę, którą tak fizycznie odczułam. Gorąco polecam!

Super . Moja ulubiona część . Polecam . : D

Właśnie kończę "Jeźdźca miedzianego", to chyba najpiękniejsza książka o miłości jaką czytałam. Niesamowity, poruszający, prawdziwy obraz wojny. Świetnie oddane charaktery postaci, emocje. Tyle wydarzeń, miejsc. Do tego obraz Leningradu, specyfika ZSRR- mieszkańców, miasta, życia i tamtych czasów. Rozterki bohaterów...to się czyta jednym tchem ze wzruszeniem. Ja sobie dawkuję książkę...bo chyba przeczytałabym ja w 48 godzin bez snu. Jedne zastrzeżenia i wątpliwości mam do scen erotycznych, bo trudno uwierzyć aby 17letnia Tatiana, która wcześniej nie miła nawet śmiałości spojrzeć na Aleksandra (główni bohaterowie) po jednej nocy nagle stała się demonem seksu, i jakoś seks oralny w tamtych czasach w ZSRR tez mało wiarygodnie wypada. Ale oczywiście oprócz tych moich wątpliwości opisy scen erotycznych są piękne. Sama nie wiem czy przeczytać II część "Tatiana i Aleksander" bo opinie są już mniej zachęcające i nie chcę sobie psuć tego wrażenia "Jeźdźca"...ale pewnie i tak nie wytrzymam.

Książka traktuje o tym co było a nas nie dotyczyło. O czasie wojny, więc pozwala sobie wyobrazić jak ciężkie były to czasy. poprzez pryzmat bohaterów dowiadujemy się jak ciężko było wtedy kochać, jak wielu spraw trzeba było się wyrzec, by moc choć przez chwile stać się szczęśliwym człowiekiem. książka dla tych którzy cenią sobie prawdziwe emocje i nostalgie. na pewno te książkę watro przeczytać.

Ksiązka jest opisem wojny , cierpienia , głodu ale przede wszystkim MIŁOŚĆI i to tak wielkiej , że po przeczytaniu książki dalej jestem pod wrażeniem. Tatiasza-tak nazywa ją Aleksander kochany męższczyzna którego zwie Szura , to ten męższczyzna przezył wojne dla niej to ona przezyła dla niego. Oboje borykali sie z ukrywaniem swej miłości nie chcąc ranić innych. To wszystko było okryte głodem i śmiercią , która była wszędzie . Cudne chwile jednak im dano aby mogli sie soba nacieszyć , lecz później znów musieli sie rozstać...Nie mogę o tej książce zapomnieć jest poprostu maszyną do wywoływania różnych emocji , łzy to przede wszystkim - POLECAM!!! To poprostu trzeba przeczytać.

Gdy zabierałam się za trylogię „Jeźdźca…” nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Niby opis wydawcy sugerował, iż jest to powieść „wielowątkowa, napisana z epickim rozmachem” i takie tam. Ale z drugiej strony dzisiejsi wydawcy za takie cudo uważają np. Zmierzch. Jednak nie żałuję decyzji o przeczytaniu tej książki. Miłość i wojna ukazana z kobiecego punktu widzenia nie pozostawia wątpliwości co do olbrzymiej siły zarówno jednej, jak i drugiej. W książce spotykamy miłość będącą lekarstwem na wojnę oraz pobudzającą do działania w sytuacji, gdy wszelka nadzieja została już utracona. Autorka bardzo przejmująco nakreśliła losy swoich bohaterów na tle przerażających wydarzeń wojennych. Ogromną zaletą powieści jest umieszczenie akcji w Rosji, a co za tym idzie „skrojenie” głównych bohaterów na miarę realiów i postaw w Rosji tamtych czasów. Jedyny minus książki, który staje się szczególnie uciążliwy w dalszych tomach to nieco grafomański sposób przedstawiania scen erotycznych. Polecam!

Cała trylogia "Jeździec Miedziany" jest po prostu fantastyczna. Historia dwójki młodych ludzi przeplata się z przerażającymi motywami wojny- głodem cierpieniem i stratą. Jedyną nadzieją, a jednocześnie marzeniem dla Tatiany i Aleksandra jest wspólne życie pełne miłości. Myślę, że ta książka nie jest dla tylko wielbicielek romansu i uważam, że powinno się ją przeczytać. Dlatego szczerze polecam ;)

Historia niezwykłej miłości, dla której tło stanowią tragiczne losy miasta Leningrad w czasie okupacji. Opowieść jest przejmująca, na zmianę to budząca nadzieję na szczęśliwe zakończenie, to niszcząca ją. Pozostawia czytelnika pod silnym wrażeniem, z myślami gdzieś tam w dalekiej Rosji…

Wspaniała powieść, pełno w niej bezgranicznej miłości, erotyzmu, patriotyzmu i głodu. Warto po nią sięgnąć, czyta się migiem mimo ,ze mam ponad 700 stron