Bartosz Żurawiecki POLECA "Inną kobietę" Woody'ego
Allena

Inny Allen. Nie ten zabawny, którego uwielbiają miliony, ani ten sensacyjny, którego poznaliśmy ostatnio dzięki takim filmom jak „Wszystko gra“ czy „Sen Kasandry“. „Inna kobieta“ to – gatunkowo rzecz ujmując – dramat psychologiczny, jeden z kilku w bogatym dorobku Allena. Amerykański twórca nawiązuje w nim do twórczości swojego mistrza, Ingmara Bergmana (zdjęcia zrobił zresztą Sven Nykvist, wspaniały operator, a zarazem stały współpracownik szwedzkiego reżysera). Delikatnie, lecz dobitnie obnaża kłamstwa, którymi obudowujemy swoje życie w lęku przed bolesną o nim prawdą.

 
Główną bohaterką jest pięćdziesięcioletnia Marion Post, pani profesor od filozofii. Sama przed sobą utwierdza się w przekonaniu, że osiągnęła sukces zarówno na polu zawodowym, jak i osobistym. Jednak przypadkowo podsłuchane rozmowy w gabinecie psychoanalitycznym burzą mur racjonalności i emocjonalnego dystansu, jaki wokół siebie stworzyła. Dostrzega nagle, że jej dotychczasowa egzystencja opierała się na fałszu, egoizmie i hołdowaniu pozorom.

 
Rolę Marion znakomicie zagrała wielka Gena Rowlands, żona i aktorka Johna Cassavetesa, czołowej postaci amerykańskiego kina niezależnego, z którym razem nakręciła chociażby „Kobietę pod presją“ i „Glorię“. Partnerują jej m.in. Mia Farrow (ówczesna partnerka życiowa Allena), Gene Hackman i Ian Holm.
„Inna kobieta“ to kameralny i przenikliwy film. Małe arcydzieło.

Bartosz Żurawiecki „Film“