Nowa powieść noblisty Orhana Pamuka w październiku

Piraci, wenecki jeniec i nadworny astrolog padyszacha w na poły baśniowej, na poły historycznej opowieści "Biały zamek" Orhana Pamuka osadzonej w XVII-wiecznym Stambule.


Premiera 7 października 2009.


„Pamuk potrafi opowiadać ze swadą równą Szeherezadzie” - napisał recenzent. Tym razem noblista rzuca na nas czar opowieścią o bliźniaczo sobie podobnych Wenecjaninie i tureckim uczonym oraz niezwykłych przygodach, które zaprowadzą ich pod mury tajemniczego białego zamku podczas toczonej przez sułtana wojny z Lechistanem.

„Płynęliśmy z Wenecji do Neapolu, gdy nasz kurs przecięły tureckie okręty. Zajmowaliśmy zaledwie tylko trzy, za to liczba galer wyłaniających się z mgły wydawała się nieskończona. Na pokładzie w jednej chwili zapanowały popłoch i chaos, wioślarze, w większości Turcy i ludzie z Maghrebu, zaczęli wydawać okrzyki radości; puszczały nam nerwy. Nasz okręt, podobnie jak dwa pozostałe, skierował się dziobem na zachód, w stronę lądu, lecz w odróżnieniu od tamtych nie zdołał nabrać wystarczającej prędkości. Kapitan nie wydał rozkazu, by mocniej chłostać przykutych do ław wioślarzy, ponieważ bał się, że w razie gdyby trafił w niewolę, zostałby za to srogo ukarany. Później wielokrotnie rozmyślałem nad tym, że z powodu jego tchórzostwa zmieniło się całe moje życie.”

Młody Wenecjanin, schwytany przez piratów i sprzedany na targu niewolników, trafia pod dach stambulskiego uczonego. Szybko okazuje się, że zdumiewająco podobni fizycznie, pan i niewolnik mają także wspólne pasje i zainteresowania. Na prośbę Hodży, przekonanego o wyższości europejskiego wykształcenia, Wenecjanin opowiada mu o zachodniej sztuce, nauce i technologii. Role mistrza i ucznia nieraz się jednak odwrócą, a wiedza obu zostanie wykorzystana przez sułtana podczas wojny
z Lechistanem. Otrzymają zlecenie zbudowania fantastycznej machiny wojennej...


Ujmująca historycznym kolorytem i zręcznie wykorzystująca motyw sobowtóra opowieść o konfrontacji człowieka Wschodu z człowiekiem Zachodu.


Głosy o książce:

Motyw niedostępnego zamku odsyła oczywiście do Kafki. Powtarzające się niczym echo słowa przypominają Nabokowa, gra między nauką i fantazją każe nam myśleć o Italo Calvino. Ale Orhan Pamuk jest przede wszystkim Orhanem Pamukiem. - „The New York Times”

Pamuk potrafi opowiadać ze swadą równą Szeherezadzie. (…) To kusząco przebiegła książka (…) Jedna z tych nielicznych powieści, które otwierają drzwi do odrębnego, samowystarczalnego świata uchwyconego ze szczególną maestrią. - Jay Parini, „The New York Times”

Medytacja na temat Wschodu i Zachodu, poważna i w wytwornej formie. Mimo niewielkiej objętości książka jest bardzo pogłębiona filozoficznie i historycznie, a porównania z Kafką i Calvino nie są przesadzone. - Rober Carter


Wydawnictwo Literackie