Tischner Józef

Jeden z najwybitniejszych współczesnych filozofów. Był założycielem i dziekanem Wydziału Filozoficznego na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie oraz Wiedeńskiego Instytutu Nauk o Człowieku. Wykładał na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Uczestniczył także w spotkaniach intelektualnych w Castel Gandolfo, których gospodarzem był Jan Paweł II. Służył jako pierwszy kapelan Solidarności. Opublikował ponad 600 artykułów oraz książek. Najważniejszym jego dziełem jest Filozofia dramatu, w której przedstawił oryginalną antropologię filozoficzną, umożliwiającą zadanie podstawowych pytań o Boga, Piękno, Prawdę, Dobro i Zło. Analizuje tu naturę filozofii dramatu w oparciu o wczesne prace Husserla, dotyczące fenomenologii, oraz o nauki Lévinasa, Hegela i Heideggera. Nie jest całkowicie pewien swojej konkluzji, ale stwierdza na koniec, że uprawianie filozofii dramatu staje się dramatem samo w sobie i jest integralną częścią dramatu ludzkiego.

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej, która mieszkała w budynku szkolnym w Łopusznej. W 1949 roku, po napisaniu matury, postanowił wstąpić do seminarium. Ojciec przekonał go jednak, żeby przez rok wstrzymał się z realizacją tej decyzji. Zgodnie z wolą rodziców rozpoczął studia prawnicze na UJ, ale w 1950 roku mimo wszystko udał się do seminarium i przeniósł na Wydział Teologiczny. Jego studia przypadły na bardzo trudny okres dla Kościoła. W tym właśnie czasie odbył się proces Kurii krakowskiej, uwięziono Kardynała Wyszyńskiego oraz usunięto wydziały teologiczne z uniwersytetów. W zaistniałych okolicznościach, Tischner poświęcił się zgłębianiu zagadnień filozoficznych. Na wykładach z etyki społecznej na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UJ zetknął się z ks. dr Karolem Wojtyłą.

W 1955 roku przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Franciszka Jopa. W latach 1955-1957 kontynuował studia filozoficzne na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1963 roku doktoryzował się i rozpoczął pracę jako wykładowcą filozofii w Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. W 1974 roku otrzymał habilitację na ATK. Zawiązał też intensywną współpracę z Tygodnikiem Powszechnym oraz miesięcznikiem Znak.

Otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Łódzkiego i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Jest laureatem licznych nagród. Najważniejsze z nich to Nagroda im. Jurzykowskiego (1988), Pen Clubu (1993), im. K. Pruszyńskiego (1993) oraz Order Orła Białego (1999).

Ostatnie lata jego życia były naznaczone cierpieniem, spowodowanym rakiem krtani. Choroba całkowicie odebrała mu możliwość mówienia. Bez względu jednak na chorobę, praktycznie do ostatniej chwili pisał - przede wszystkim o Bożym Miłosierdziu. Został pochowany w rodzinnej Łopusznej.

Józef Tischner był wielkim autorytetem moralnym, a jednocześnie jedną z najpopularniejszych i najbardziej kochanych postaci życia publicznego w Polsce.