Soyka Stanisław

Pianista , kompozytor i śpiewak jazzowy a także autor tekstów.
Swoja przygodę z muzyką rozpoczyna już w wieku 8 lat. Śpiewa w sopranach w gliwickim chórze katedralnym. Jednocześnie uczy się w Podstawowej Szkole Muzycznej I stopnia w Gliwicach gry na skrzypcach. Po ukończeniu uczęszcza do Liceum Muzycznego w Katowicach. Naukę kontynuuje w Katowickiej Akademii Muzycznej na kierunku aranżacji i kompozycji.
Jego debiutancki recital odbywa się w 1978 w Filharmonii Narodowej w Warszawie na koncercie „Jazz w filharmonii”. Występ ten znajdzie się na jego pierwszej płycie „Don’t You Cry”. Na albumie znajdują się śpiewane przez Soykę utwory Richarda Charles’a, Steve Wonder’a, Beatles’ów oraz Gershwin’a. Pod wpływem czarnej muzyki prezentuje swoje aranżacje klasyków jazzu, soulu, bluesa jak i ludowych pieśni polskich i kolęd.
1981 rok jest uwieńczeniem gwiazdorskiego talentu Soyki. Zostaje wydana płyta „Blublula”, która zostaje „Jazzową płyta roku ‘81”. A także słyszy niesamowicie pochlebne słowa z ust amerykańskiego krytyka jazzowego Connovera, który gościł na polskim Festiwalu Jazz Jamboree. Na nim właśnie słyszy Stanisława.
Artysta zaczyna kształtować swój styl. Wkładając w muzykę coraz więcej siebie, tworząc własne utwory, piosenki kreuje wizerunek indywidualnego niezwykłego utalentowanego muzyka.
Swoja pierwszą płytę składającą się z własnych utworów wydaje pod okiem niemieckiej filii RCA, z którą podpisał kontrakt. Album nosi zwyczajny tytuł „Stanisław Soyka”.
Od 1988 roku muzyka rozpoczyna niezwykle owocną pracę w duecie z gitarzystą Januszem ”Yanina” Iwańskim. Grywają na wielu scenach, tworzą z powodzeniem mnóstwo płyt.
W 1995 roku powstaje album zainspirowany znajomością ze znakomitym pisarzem Maciejem Słomczyńskim. Z jego pomocą wybierają 12 sonetów w tłumaczeniu Słomczyńskiego i Barańczka, które tworzą niecodzienny klimat. Kompozycja ta w niecałe dwa lata później zostaje przetłumaczona i nagrana w języku angielskim. W 1996 roku do Polski przybywa angielska królowa Elżbieta II i Soyka osobiście wręcza angielskiej Damie swoje sonety.
Kolejnym ważnym wydarzeniem jest koncert grany w Watykanie z okazji urodzin Jana Pawła II. Utwory tam grane zostały stworzone do „tryptyku rzymskiego” autorstwa Jana Pawła II.
Sam autor twierdzi że tworzy by wywołać uśmiech na ludzkich twarzach i podnieść swoja publikę na duchu. ?Udaje mu się to. Ledwie wejdzie na scenę ten człowiek z ogromną charyzma i wciąż nie odkrytym do końca potencjałem widownia wpada w jego dźwięki.