Placebo

Placebo to jeden z najpopularniejszych zespołów brytyjskich ostatniej dekady. Sprzedał już ponad milion płyt na terenie Wielkiej Brytanii i osiem milionów w innych krajach, z czego jeden milion płyt to ich nowy album Meds.

Zespół debiutował w 1995 roku albumem Placebo, który nie przeszedł bez echa, tak jak i następne ich płyty: Without You I'm Nothing, Black Market Music, Sleeping With Ghosts, Once More With Feeling (kolekcja singli) oraz piąta i najnowsza płyta Meds.

Przez ostatnie dziesięć lat zespół powoli zdobywał rynek, aż w końcu został zaliczony do czołówki najlepszych grup rokowych. W 2000 roku, kiedy wszyscy narzekali na brak nowych talentów, Placebo sprzedawało tysiące egzemplarzy swojego trzeciego albumu Black Market Music i nie schodzili z pierwszych miejsc list przebojów w krajach całej Europy. W 2003 roku zespół sprzedał ponad półtora miliona sztuk czwartego już albumu Sleeping With Ghosts, dostali się na listę Top Ten w dwudziestu krajach i zagrali dla 18 tysięcy osób w paryskim Bercy.

Wszystko zaczęło się w 1994 roku na londyńskiej stacji metra, gdzie przez przypadek spotkali się Brian Molko i Stafan Olsdal. Postanowili wtedy założyć zespół Ashtray Heart, ale szybko zmienili jego nazwę na Placebo, ponieważ zauważyli, że wiele zespołów nawiązuje swoją nazwą do różnych narkotyków, oni więc wybrali dla siebie ten, który jest neutralny dla organizmu.

Początkowo muzycy mieli problem ze zdecydowaniem się na perkusistę. Na zmianę grali z Stevem Hewittem i Robertem Schultzbergiem. Ostatecznie po dwóch latach zmian na stałe został Steve.
Placebo to jeden z najpopularniejszych zespołów brytyjskich ostatniej dekady. Sprzedał już ponad milion płyt na terenie Wielkiej Brytanii i osiem milionów w innych krajach, z czego jeden milion płyt to ich nowy album Meds.
 

Zespół jest znany z tego, że na trzech jego członków 50 % to heteroseksualiści, a drugie 50 % to homoseksualiści, ponieważ Molko jest biseksualny, natomiast Olsdal przyznaje się do orientacji homoseksualnej. Często ma to swoje odbicie w ich twórczości. Część piosenek odnosi się również do oryginalnego imagu Molko i jego ekstrawanckiego stylu życia.

Single Nancy Boy oraz Pure Morning stanowiły szczyt ich sukcesu w Wielkiej Brytanii. Niestety od 1998 roku zespół zaczął otrzymywać coraz mniej pozytywne recenzje w angielskiej prasie muzycznej, która okazjonalnie rzucała szydercze uwagi na temat lidera grupy, Briana Molko. Jednak mimo to artyści zyskiwali popularność w kontynentalnej Europie. Z powodu ich płynnego francuskiego z lekkim angielskim akcentem, to właśnie rynek francuski stał się dla nich pierwszym celem. Szybko zdobyli tam większą liczbę fanów niż w Wielkiej Brytanii.

Styl zespołu pozostawał bez większych zmian od albumu Placebo aż do Black Market Music (2000). Bazował na jasnej i prostej grze na gitarze, często zdradzającej wpływy brytyjskiego i amerykańskiego rocka z lat siedemdziesiątych, a także na wysokim wokalu Molko. Album Sleeping with Ghosts (2003) był już bardziej odważny. Eksperymentowali w nim z dźwiękami elektronicznymi, a gra na gitarze w większości piosenek była mniej tradycyjna niż dotychczas.

Zespół został poproszony, żeby zagrał na imprezie z okazji pięćdziesiątych urodzin Davida Bowiego na Madison Square Garden. W 1997 roku podczas rozdania BRIT Awards Placebo zagrało na żywo z Davidem piosenkę 20th Century Boy. Rok później nagrali cover tego utworu dla filmu Velvet Goldmine, w którym również wystąpili. W tym samym roku wydali też ich najlepszy album Without You I`m Nothing. Tytułową piosenkę płyty Molko zaśpiewał w duecie z Davidem.

Jesienią 2004 roku Placebo wypuściło kolekcję singli pt. Once More with Feeling i zagrało na całonocnym koncercie na Wembley. Podczas piosenki Without You I'm Nothing oraz Boys Don't Cry gościł u nich artysta z zespołu The Cure, Robert Smith. Później Placebo pojechało w trasę koncertową po Ameryce Południowej. W lipcu 2005 roku wystąpili z utworami Twenty Years i The Bitter End na koncercie Live 8 w Paryżu.

We wrześniu 2005 roku zakończyli fazę nagrań ich nowego albumu pt. Meds, w której brał udział Daniel Wait. Pierwszy singiel z płyty wydany w Anglii zatytułowany był Because I Want You. Niestety w styczniu 2006 roku w wyniku przecieku cała płyta została udostępniona w internecie. Nie udało się ustalić jego okoliczności. Wydanie albumu zaplanowano dopiero na marzec 2006 roku, więc przeciek nastąpił na dwa miesiące przed premierą. Pomimo tej dramatycznej dla zespołu sytuacji płyta i tak osiągnęła zamierzony sukces.

W październiku 2006 roku wydali w wersji kolekcjonerskiej swój debiutancki album Placebo z okazji ich dziesiątej rocznicy. Płyta zawiera teledyski oraz nagrania z koncertów i występów w telewizji. Pod koniec marca 2007 roku zespół ogłosił, że ma zamiar wybrać spośród fanów chętnych do zagrania w teledysku do ich najnowszego singla Running Up That Hill, który jest coverem sławnej piosenki Kate Bush.

Placebo połączyło swoje siły z Linkin Park, My Chemical Romance, HIM, Saosin oraz Taking Back Sunday w pracy nad trasą koncertową Projekt: Revolution zaplanowaną na 2007 rok.