Kapuściński Ryszard

Swoja karierę reportażysty rozpoczął w 1956 roku. Wyruszył wtedy w podróż w trakcie której odwiedził Indie, Afganistan i Pakistan.

W roku 1966 wyruszył do Chin i Japonii. Po powrocie z podróży odszedł ze "Sztandaru Młodych w którym pracował i przeniósł się do Polskiej Agencji Prasowej, gdzie pracował do roku 1958 kiedy to otrzymał etat w dziale krajowym "Polityki". Rozpoczął wtedy podróże po Polsce które przyniosły mu opinie przenikliwego reportażysty. Prawdziwa sława przyszła wraz z relacjami z ogarniętego wojną domową Konga.

W 1962 wrócił do PAP-u, i został stałym korespondentem w Afryce. Wtedy właśnie ukazał się jego debiut literacki zatytułowany Busz po polsku. Po tym jak zachorował na gruźlicę i malaryczne zapalenie opon mózgowych wrócił do Polski, żeby w roku 1967 r. wyruszyć na Kaukaz. Kolejnymi etapami jego kariery były Ameryka Południowa, gdzie przez 5 lat mieszkał w Chile, Brazylii, Meksyku i Boliwii. Najsłynniejsza jego ksiązka z tego okresu to Wojna futbolowa (1978).

W roku 1974 powrócił do Polski, i rozpoczął pracę w tygodniku "Kultura". W tym czasie, do 1980 roku, odwiedził Angolę, Etiopię i Iran. Dokumentacja tego okczreu są książki Jeszcze jeden dzień życia, Cesarz i Szachinszach.

W latach osiemdziesiątych XX wieku poświęcił się pisarstwu, czego owocem były książki Notes oraz Lapidarium (1990). Rok 1993 r. to Imperium - relacje z byłych południowych republik ZSRR. Międzynarodowy sukces odniosła opisująca Afrykę książka Heban oraz kolejne części Lapidariów, Autoportret Reportera i wydane w roku 2004 Podróże z Herodotem. W 2000 roku ukazał się również album z fotografiami Ryszarda Kapuścińskiego zatytułowany Z Afryki.
Zmarł 23 stycznia 2007 roku.