Herzog Werner

Jest to jeden z reżyserów, dla których sensem twórczości jest zgłębianie istoty człowieczeństwa, mrocznych tajemnic ludzkiej natury. Zarówno w jego filmach fabularnych, jak i dokumentalnych, mamy do czynienia z wnikliwą analizą, wręcz obnażaniem ludzkiej duszy. W twórczości filmowej skupia się na zachowaniach ludzkich w sytuacjach ekstremalnych, o których można by powiedzieć, że człowieczeństwo ma tam swój kres. Herzog wynajduje pierwiastek ludzki nawet u najdziwniejszych, najbardziej zdegradowanych postaci ("Nosferatu - Wampir", "Cobra verde", "Siarkownia").

Herzog nigdy nie pracował jak "normalny" reżyser. Współczesny Zachód nie dawał zbyt wielu okazji, by człowiek mógł sprawdzić, kim naprawdę jest, dlatego większość filmów powstała w odległych i zapomnianych zakątkach planety: w tropikalnych dżunglach, wysokich górach, na pustyniach, w okolicach, w których właśnie wybuchała wojna. Z wykształcenia historyk (ukończył wydział Historii Literatury i Dramatu na Uniwersytecie w Monachium), dodatkowo studiował w Pittsburghu i był stypendystą Fundacji Fullbrighta. W 1963 r. założył w Monachium własną wytwórnię filmową Werner Herzog Film Produktion, co dało mu niezależność podczas realizacji filmowych przedsięwzięć.

Choć realizując swoje filmy Herzog podróżuje po świecie, jest artystą na wskroś niemieckim. Widać to w jego skłonności do mistycyzmu ("Mitologia stanowi podstawę kina"). Czasem sytuacje przedstawione na ekranie graniczą z absurdem, przekazując tym samym silny ładunek emocjonalny ("Aquirre - gniew boży", "Fitzcarraldo"). W obrazie "Nosferatu - Wampir" Herzog stworzył film przemawiający do widza częstymi odwołaniami do twórczości S. Fridricha i innych romantyków niemieckich. Reżyseruje także opery, czasem pojawia się w filmach jako aktor.