Bułhakow Michaił

Rosyjski pisarz, autor powieści, satyr, dramatów i opowieści groteskowo-fantastycznych. W jego dziełach ważne miejsce zajmują przemiany społeczne w Rosji z jego czasów. Przede wszystkim tragiczne losy inteligentów z okresu rewolucji bolszewickiej czy ingerowanie w twórczość artystów, żyjących pod rządami tyranów.

Studiował medycynę. Po studiach został wcielony do wojska i prowadził z małżonką, którą poślubił wbrew sprzeciwu rodziny, szpital. Pracę nad pierwsza książką rozpoczyna w 1918. Opowiadanie 'Morfina', które ukończył 1927 jest jego autobiografią. Po zwolnieniu z wojska wraca do Kijowa. Tu tworzy 'Zapiski młodego lekarza'. Ukazują się one w różnych pismach między innymi w 'Miedicinskim rabotniku'.

W 1921 wraz z żoną przeprowadza się do Moskwy. Zaczyna szukać pracy i ima się różnych zajęć. Był konferansjerem, współpracował również z gazetą 'Raboczij' i 'Torgowo-Promyszliennogo Wiestnik'. Nie przerywa pracy pisarskiej. Ciągle pracuje nad'Notatkami  na mankietach'. W 1923 ukazała się jego 'Biała gwardia', będąca swoistym pomnikiem dla zmarłej matki.

Lata 20 przyniosły zmiany. Bułhakowie dostają mieszkanie, a on zaczyna regularnie współpracować z pismem 'Nakanunie', który jest wydawany w Berlinie. Na jego łamach pojawiają się fragmenty jego powieści, chociażby 'Białej gwardii' czy 'Notatek na mankietach'. W połowie lat dwudziestych napisał dwie powieści science-fiction 'Fatalne jaja' i 'Psie serce'. Ta druga za sprawą zawirowań w życiu Bułhakowa doczekała się publikacji dopiero w roku 1987.

Dzięki Stalinowi zostaje zatrudniony jako asystent reżysera w Teatrze Artystycznym i pracuje jako konsultant w Teatrze Młodzieży Robotniczej. W między czasie pisze 'Mistrza i Małgorztę'. Na zamówienie Teatru Satyry tworzy sztukę 'Iwan Wasiliewicz', której kontynuacją jest sztuka 'Aleksader Puszkin'.

Po odmowie pozwolenia na wyjazd za granicę wyjeżdża do Kijowa, a potem do Władykaukazu. Tu cały czas tworzy i udaje mu się dokończyć 'Mistrza i Małgorzatę'. Należało jeszcze rękopis przepisać na maszynie. Po wyjeździe z żoną do Leningradu odczuwa pierwsze oznaki choroby. Mimo to dyktuje jeszcze ostatnie poprawki do 'Mistrza i Małgorzaty'.