Dziewczyna Komendanta

Tylko dla wybranych...
Książka o wojnie z amerykańskiego punktu widzenia. jakieś informacje o okupacji, coś o Żydach, Niemcach i Polakach... Fajna fikacja dla osób znających realia II wojny światowej w Polsce. Tylko taka osoba dostrzeże drugie dno w tej powieści-zwykły romans między osobami z niepasujących do siebie grup. I tak jak powiedziałem w tytule-jest to książka dla wybranych: dla znających historię i pragnących sie oderwac od rzeczywoistości albo dla nieskończenie głupich, którzy potraktują tę pozycję jako podręcznik historii.

Gorąco polecam
Nie jest to podręcznik historii. To bardzo przyjemna fikcja literacka. Bardzo mi się podobała ta historia. Polecam drugą część: Żona dyplomaty

Matko Boska!
Byłam sobie kiedyś w księgarni.Wybrałam jedną ksiązkę, z ciekawym, jak mi się wtedy wydawało opisem. "Dziewczyna komendanta". Chiałam sobie przeczytać coś wojennego, coś o okupacji. No i lepiej chyba trafić nie mogłam. Dowiedziałam się wielu interesujących rzeczy, których w innych książkach czytelnik nie znajdzie. Dlaczego nie znajdzie? Bo by chyba musiał jakieś bajki dla dzieci czytać. Znajomość historii polski i drugiej wojny światowej a także warunków życiowych, autorki jest wprost porażająca. Rozwaliła mnie na łopatki (ze śmiechu, bezradności, złości) już na początku. Dla niej Westerplatte broniło się zaledwie dwa tygodnie i tyle też trwała kampania wrześniowa! "Po dwóch tygodniach Niemcy rozgromili polską armię". Bzdura!Nie będę tutaj już przytaczała historycznych faktów, ale wszyscy wiemy, że było inaczej. Kawa, pomarańcze na śniadanie,czekolada,źli polacy, którzy cieszyli się z powstania getta,bo przecież Żydów i tak nie lubili!Nie polecam tej książki.Chyba że na podpałkę...