Dziewczyna Komendanta

...
Jak dla mnie książka w sam raz na zimowy wieczór..osoby które spodziewały się książki historycznej mogą mocno się zawieść..miłość Anny Lipowskiej,oddanie sprawie..poświęcenie..POLECAM!!

Godna polecenia
Przed przeczytaniem tej książki trzeba się nastawic, ze prawdy historycznej tam nie znajdziemy... i jak to juz sobie czlowiek uswiadomi to czytanie jest prawdziwa przyjemnoscia, bo ksiazka napisana jest przyjemnym jezykiem(czasem troche naiwnym), fajni są bohaterzy i zaskakująco prowadzona jest akcja. Pochlonelam obie czesci przez 3 dni i naprawde uwazam ze mozna je polecic.

Tylko dla wybranych...
Książka o wojnie z amerykańskiego punktu widzenia. jakieś informacje o okupacji, coś o Żydach, Niemcach i Polakach... Fajna fikacja dla osób znających realia II wojny światowej w Polsce. Tylko taka osoba dostrzeże drugie dno w tej powieści-zwykły romans między osobami z niepasujących do siebie grup. I tak jak powiedziałem w tytule-jest to książka dla wybranych: dla znających historię i pragnących sie oderwac od rzeczywoistości albo dla nieskończenie głupich, którzy potraktują tę pozycję jako podręcznik historii.

Gorąco polecam
Nie jest to podręcznik historii. To bardzo przyjemna fikcja literacka. Bardzo mi się podobała ta historia. Polecam drugą część: Żona dyplomaty

Matko Boska!
Byłam sobie kiedyś w księgarni.Wybrałam jedną ksiązkę, z ciekawym, jak mi się wtedy wydawało opisem. "Dziewczyna komendanta". Chiałam sobie przeczytać coś wojennego, coś o okupacji. No i lepiej chyba trafić nie mogłam. Dowiedziałam się wielu interesujących rzeczy, których w innych książkach czytelnik nie znajdzie. Dlaczego nie znajdzie? Bo by chyba musiał jakieś bajki dla dzieci czytać. Znajomość historii polski i drugiej wojny światowej a także warunków życiowych, autorki jest wprost porażająca. Rozwaliła mnie na łopatki (ze śmiechu, bezradności, złości) już na początku. Dla niej Westerplatte broniło się zaledwie dwa tygodnie i tyle też trwała kampania wrześniowa! "Po dwóch tygodniach Niemcy rozgromili polską armię". Bzdura!Nie będę tutaj już przytaczała historycznych faktów, ale wszyscy wiemy, że było inaczej. Kawa, pomarańcze na śniadanie,czekolada,źli polacy, którzy cieszyli się z powstania getta,bo przecież Żydów i tak nie lubili!Nie polecam tej książki.Chyba że na podpałkę...

Tak głupia, że aż śmieszna
Książka o tym, jak panienka od wydawania wiz w amerykańskiej ambasadzie wyobraża sobie okupowany Kraków. Takiego nagromadzenia absurdów, lenistwa autorki i dzielnej walki wydawnictwa o usprawiedliwienie publikacji jeszcze nie widziałam. Żydowscy konspiratorzy gawędzący w kawiarniach na Rynku, Polscy bohaterowie o nazwiskach Smok, Szef i baronowa Kwiatkowska, główna bohaterka biegająca nocą po mieście, "dobry" Niemiec szykujący amerykański birthday party, sok pomarańczowy i kawa na śniadanie. Stosunki i obsada kwatery gubernatora przypominające amerykański konsulat, tyle że polski personel niższego szczebla jest podły, głupi, zawistny. Podmiejskie autobusy.... Nawet niem mam siły wymieniać więcej. Od 50 strony czytałam jedynie z masochistycznej przyjemności tropienia kolejnych bzdur i niedorzeczności. Zupełnie nie pomógł rozpaczliwy wstęp wydawcy i skromne uwagi redaktora w tekście, bo jest to po prostu zła książka. Nie nadaje się do czytania.

Dno
Jestem niemile zaskoczona. Spodziewałam się naprawdę czegoś innego, a tu takie... Moim zdaniem Amerykanka nie powinna pisać o wojnie. Nie żyła w tych czasach, poza tym nie ma, jak ja to określam, świadomej polskości. Jej książka, to moim zdaniem, karykatura wojny i wszystkiego, co w tych czasach mogło się wydarzyć. Przypomina trochę kiczowaty film sensacyjny, szczególnie na końcu. Nie polecam.

cudo.
Książka jest świetna. Pięknie ukazuje całą tragedię tamtych czasów, a także romans młodej żydówki i niemieckiego komendanta, który o dziwno naprawdę bardzo ją pokochał.
Na koniec aż łzy napłyneły mi do oczu.
Z niecierpliwością czekam na drugą część.