Kinga Dunin, łącząc podejście krytycznoliterackie, filozoficzne i socjologiczne, analizuje utwory najnowszej polskiej prozy. Tworzy własną narrację o Polsce, a jednocześnie odpowiada na stale stawiany naszej prozie zarzut, że nie mówi ona nic w rzeczywistości. Mówi. Tym, którzy potrafią słuchać.