| Autor: | Moore Christopher |
| Wydawca: | Mag Wydawnictwo |
| Okładka | twarda |
| Data premiery: | 2007-01-01 |
do góry
Opis
Charlie Asher to zwyczajny facet. Trochę pechowy, nieco neurotyczny, odrobinę hipochondryczny. Jest typowym samcem beta: osobnikiem, który w życiu kieruje się ostrożnością i niezmiennością - wiecie, takim, który zawsze znajdzie się w odpowiednim miejscu, by pozbierać resztki, gdy większy/wyższy/silniejszy samiec alfa porzuci panienkę.
Ale Charlie miał szczęście. Jest właścicielem budynku w centrum San Francisco i prowadzi komis z pomocą kilku wiernych, nawet jeśli lekko stukniętych pracowników. Ma inteligentną i piękną żonę, która naprawdę kocha go za jego normalność. Ma na imię Rachela i wkrótce urodzi ich pierwsze dziecko.
Tak, Charliemu żyje się całkiem dobrze, jak na samca beta. Do czasu narodzin córki, Sophie. Gdy bowiem Charlie, wyczerpany porodem, chce wracać do domu, widzi przy łóżku Rachel dziwnego mężczyznę w pistacjowym stroju golfowym. Mężczyznę, który twierdzi, że Charlie nie powinien go widzieć. Ale Charlie go widzi i od tego momentu robi się naprawdę dziwnie...
Ludzie wokół niego padają jak muchy, na jego domu przysiadają wielkie kruki, a w dodatku wszędzie, dokąd pójdzie, słyszy szepty jakiejś mrocznej istoty. W jego notatniku na szafce nocnej pojawiają się dziwne nazwiska i - zanim Charlie się obejrzy - ich właściciele też już nie żyją. Tak, wygląda na to, że Charlie dostał nową posadę, nieprzyjemną, ale jakże potrzebną. Śmierć.
Hej, w końcu ktoś to musi robić.
Brudna robota oszałamia pomysłami, hipnotyzuje i wciąga. Jest na przemian przezabawna i bardzo smutna, zawsze dynamiczna i pełna zwrotów akcji, a przy tym nie przypomina żadnej innej książki, jaką czytaliście.
To arcydzieło komicznej sprawności. Jak każda szanująca się komedia, jest smutna i pocieszająca zarazem.
Christopher Moore, najwybitniejszy współczesny satyryk amerykański, stawiany w jednym szeregu z Kurtem Vonnegutem, Douglasem Adamsem i Jonathanem Swiftem.
Jego książki okupują najważniejsze listy bestsellerów, a sam autor otoczony w Stanach Zjednoczonych podobnym kultem, jak Monty Python w Wielkiej Brytanii. Proza Moore’a to nie tylko rozrywka na najwyższym poziomie, ale także zabawne (i niezwykle celne) obserwacje i komentarze społeczne, obyczajowe, religijne oraz polityczne.
Poprzednia powieść Moore’a Najgłupszy anioł otrzymała nagrodę Quill Award 2005 w kategorii powieści obyczajowych.
Ale Charlie miał szczęście. Jest właścicielem budynku w centrum San Francisco i prowadzi komis z pomocą kilku wiernych, nawet jeśli lekko stukniętych pracowników. Ma inteligentną i piękną żonę, która naprawdę kocha go za jego normalność. Ma na imię Rachela i wkrótce urodzi ich pierwsze dziecko.
Tak, Charliemu żyje się całkiem dobrze, jak na samca beta. Do czasu narodzin córki, Sophie. Gdy bowiem Charlie, wyczerpany porodem, chce wracać do domu, widzi przy łóżku Rachel dziwnego mężczyznę w pistacjowym stroju golfowym. Mężczyznę, który twierdzi, że Charlie nie powinien go widzieć. Ale Charlie go widzi i od tego momentu robi się naprawdę dziwnie...
Ludzie wokół niego padają jak muchy, na jego domu przysiadają wielkie kruki, a w dodatku wszędzie, dokąd pójdzie, słyszy szepty jakiejś mrocznej istoty. W jego notatniku na szafce nocnej pojawiają się dziwne nazwiska i - zanim Charlie się obejrzy - ich właściciele też już nie żyją. Tak, wygląda na to, że Charlie dostał nową posadę, nieprzyjemną, ale jakże potrzebną. Śmierć.
Hej, w końcu ktoś to musi robić.
Brudna robota oszałamia pomysłami, hipnotyzuje i wciąga. Jest na przemian przezabawna i bardzo smutna, zawsze dynamiczna i pełna zwrotów akcji, a przy tym nie przypomina żadnej innej książki, jaką czytaliście.
To arcydzieło komicznej sprawności. Jak każda szanująca się komedia, jest smutna i pocieszająca zarazem.
Christopher Moore, najwybitniejszy współczesny satyryk amerykański, stawiany w jednym szeregu z Kurtem Vonnegutem, Douglasem Adamsem i Jonathanem Swiftem.
Jego książki okupują najważniejsze listy bestsellerów, a sam autor otoczony w Stanach Zjednoczonych podobnym kultem, jak Monty Python w Wielkiej Brytanii. Proza Moore’a to nie tylko rozrywka na najwyższym poziomie, ale także zabawne (i niezwykle celne) obserwacje i komentarze społeczne, obyczajowe, religijne oraz polityczne.
Poprzednia powieść Moore’a Najgłupszy anioł otrzymała nagrodę Quill Award 2005 w kategorii powieści obyczajowych.
do góry
zwiń
Michał 25 sierpnia 2011
Cud, miód i maliny - tak to ujmę. Ostatnim razem uśmiałem się tak czytając "Najgłupszego anioła" również tego autora. Moore naprawdę ma świetne pomysły i potrafi człowieka rozśmieszyć. Momentami książka zawiera takie pokłady atrakcji, że trzeba co jakiś czas robić przerwy żeby się nie zsikać ze śmiechu. Poważnie. Oczywiście każdy ma inne poczucie humoru, ale jestem pewnym, że 90% społeczeństwa przynajmniej parę razy szczerze się roześmieje przy tej lekturze.
Polecam każdemu. Jeśli zastanawiasz się co jest "po drugiej stronie", jak odbywa się przejście na tamten świat i co oznacza wędrówka dusz w wydaniu humorystycznym a przy okazji lubisz książki z dużą dawką pozytywnej energii i uczuć to musisz ja przeczytać. Gwarantuje, że wydanie 30zł na Brudną robotę nie będzie stracone.
Polecam każdemu. Jeśli zastanawiasz się co jest "po drugiej stronie", jak odbywa się przejście na tamten świat i co oznacza wędrówka dusz w wydaniu humorystycznym a przy okazji lubisz książki z dużą dawką pozytywnej energii i uczuć to musisz ja przeczytać. Gwarantuje, że wydanie 30zł na Brudną robotę nie będzie stracone.
opalka 27 stycznia 2011
Christopher Moore jest pisarzem malującym absurdy tak jaskrawymi kolorami, że aż oczy bolą. Ale jeśli myślicie, że to źle, to bardzo się mylicie :) Książka jest śmieszna, zajmująco napisana, dawkująca kolejne nieobliczalne pomysły w sposób jak najbardziej właściwy. Polecam zarówno tę książkę, jak i inne pozycje autora.
Ta recenzja przydała się 1 raz
rockaga 27 grudnia 2009
Książka jak zawsze tego autora napisana lekko i z dużą dozą humoru i satyry. Zauważyłam, że Christopher Moore wybiera sobie jedno słowo/określenie i wciska gdzie popadnie. Nie przeszkadza to jednak, a wręcz przeciwnie - umila lekturę. Tak jak w Błaźnie wybrał "chociażby", tak w "Brudnej robocie" upodobał sobie "lalkę do rżnięcia" .
Jeśli pomyśli się dłużej nad tą książką cała śmieszna otoczka znika, a ukazuje się morał. Każdego kiedyś dotknie śmierć, ale zawsze są sposoby na zbawienie. Jest ukazana tutaj potrzeba akceptacji śmierci naszej jak i najbliższych.
Moore dał się ponieść wyobraźni, ale w taki sposób, aby książkę dało się niemal zjeść. Jest to kwintesencja czarnego humoru w typowym amerykańskim stulu.
Jeśli pomyśli się dłużej nad tą książką cała śmieszna otoczka znika, a ukazuje się morał. Każdego kiedyś dotknie śmierć, ale zawsze są sposoby na zbawienie. Jest ukazana tutaj potrzeba akceptacji śmierci naszej jak i najbliższych.
Moore dał się ponieść wyobraźni, ale w taki sposób, aby książkę dało się niemal zjeść. Jest to kwintesencja czarnego humoru w typowym amerykańskim stulu.
Ta recenzja przydała się 1 raz
vanilla 17 sierpnia 2009
Charlie Asher to zwyczajny facet. Trochę pechowy, nieco neurotyczny, odrobinę hipochondryczny. Jest typowym samcem beta :) Książka bardzo wciągająca, a Charlie bardzo to bardzo zabawny gość ;) Polecam
Sanderus 05 stycznia 2009
Gorąco polecam wszystkim, zarówno miłośnikom pisarstwa Christophera Moore'a jak i czytelnikom niezaznajomionym z tym autorem. Książkę czyta się jednym tchem . Wciąga niesamowicie. Jak to zwykle u Moore znajdziemy mnóstwo absurdu, groteski jak tony rozbrajającego, nierzadko niegrzecznego, humoru słownego i sytuacyjnego. Co jednak ciekawe, znalazło sie miejsce także dla kilku poważnych i nawet wzruszających fragmentów. Po lekturze tej książki już wiem. Jestem typowym samcem beta :D
Ta recenzja przydała się 1 raz
takaya 19 grudnia 2008
Jeśli masz jakieś wątpliwości czy sięgnąć po te książkę to od razu pędź i ja KUPUJ!!! Brudna robota jest rewelacyjna, niezwykła ironia i czarny humor. Moore po mistrzowsku ukazał odpowiedz na : A co jeśli człowiek z ulicy( trochę bezradny, zagubiony samiec BETA jakich wiele) otrzyma nowa pracę jako ŚMIERĆ? Moim zdaniem najlepsza jak dotąd przetłumaczona na polski książka Moore. Polecam nie tylko fanom fantasy, ale wszystkim lubiącym cierpki humor UŚMIEJECIE SIĘ DO ŁEZ ;]
Ta recenzja przydała się 4 razy
bunka 02 stycznia 2008
polecam kazdemu kto lubi fantastyke ksiazka jest niesamowita. czytelnik odkryje w sobie przez nia nowe uczucia ktorych moze juz drugi raz nie spotkac. ludzie trzymajcie sie zeby wam nerwy nie puscily
Ta recenzja przydała się 2 razy
do góry
Dane szczegółowe
| Tytuł: | Brudna robota |
| Autor: | Moore Christopher |
| Wydawca: | Mag Wydawnictwo |
| Numer wydania: | I |
| Data premiery: | 2007-01-01 |
| Język wydania: | polski |
| Język oryginału: | angielski |
| Ilość stron: | 528 |
| Tłumaczenie: | Drewnowski Jacek |
| Rok wydania: | 2007 |
| Forma: | książka |
| Indeks: | 69647352 |
® 2010 empik. All rights reserved.