Boga przecież nie ma

To książka ważna, a w moim osobistym kanonie dziecięcych lektur obowiązkowych – chyba najważniejsza. A przy okazji wyjątkowa, bo w zasadzie jedyna na polskim rynku traktująca o ateizmie. Autor bardzo umiejętnie skłania do refleksji każąc się zastanowić na faktami tak oczywistymi, że zazwyczaj nie przychodzą nam one do głowy, a które w młodym, kilkuletnim umyśle wywołają z pewnością całą lawinę refleksji. Ważne jest też to, że nie skupia się na żadnej konkretnej religii. Pisze raczej o istocie wiary; czasami skupi się na konkretnym przykładzie, ale wysnuta na jego podstawie teza jest na tyle ogólna, że można ją rozumieć uniwersalnie. Wszystko opisane w prostych i zrozumiałych słowach. Przekonuje, że trzeba mieć dobry powód, żeby wierzyć w bogów. Klasyczne, mętne wytłumaczenia nie powinny zadowolić mądrego i świadomego człowieka. Autor zmusza do wyrobienia sobie własnych poglądów na tematy, na które w naszej kulturze zwykło się przymykać oko. Dla mnie lektura obowiązkowa!

Również rodzicom - mam nadzieję, że strach przed ludźmi nie przeszkodzi im w zadaniu sobie pytań, których wierzący na co dzień unikają (np. dlaczego wierzę w to, co wierzę? dlaczego nie wierzę w Zeusa, Allaha albo Wotana?).

Mądrze i z humorem. Zdecydowanie Polecam