Aleja Gówniarzy

Opis albumu: Aleja Gówniarzy

“Aleja Gówniarzy“ to miejski film drogi. Operując konwencjami tego gatunku pokazuje dwójkę bohaterów próbujących się odnaleźć w ciągu jednej nocy. Rama kompozycyjna filmu (od zmierzchu do świtu) pozwala opowiedzieć o mieście, które ma szansę stać się metaforą Polski B.
Tematem filmu jest niedojrzłość – pojmowana tu jako ucieczka przed zobowiązaniami. Ta postawa jest złudzeniem podtrzymywanym przez bohaterów, którzy przez to ranią się nawzajem. A skutkiem tego jest samotność. „Aleja Gówniarzy“ porusza problem emigracji. Każdy z bohaterów pojmuje tę emigrację inaczej. Marcin i Kasia chcą wyjechać ze swojego miasta do stolicy, ponieważ brakuje im odwagi, żeby uciec gdzieś dalej.Jan oszukuje samego siebie oddalając się na wewnętrzną emigrację w świecie, który zbudował sobie w enklawie swojego apartamentu i pracowni.

Radek ucieka w świat marzeń o Kosmitach, którzy kiedyś zabiorą go do lepszego świata.Igor buduje wokół siebie barierę masek i pozorów.Każdy szuka szczęścia na własną rękę, w wyniku czego traci możliwość komunikacji z innymi. Łódź jest tu metaforą Polski – tak jak w pierwszych padających w filmie słowach „Jest szara, smutna… Jedyne co jest tu atrakcją to ulica Piotrkowska“Jeśli w miejsce słowa Łódź wstawimy słowo Polska, a Piotrkowską zastąpimy Warszawą to wszystko zyska nowy kontekst.

Oś fabularną filmu stanowi poszukiwanie zagubionego przez Marcina telefonu komórkowego. W trakcie poszukiwań do Marcina dociera, że nie szuka telefonu, tylko swojej byłej dziewczyny – Kasi.Jest to więc nietypowa love story opisująca ludzi zranionych, którzy już nie są ze sobą, lecz próbują do siebie wrócić. Nie potrafią jednak ze sobą rozmawiać.O ich relacji wiemy z retrospekcji nakręconych telefonem komórkowym (12 minut filmu zostało zrealizowane na tym nośniku)To pierwszy w Polsce film wykonany z wykorzystaniem tej technologii.

Na ścieżce dźwiękowej „Alei“ znajdują się utwory wyłącznie łódzkich wykonawców (to jedyna szansa, żeby mit sceny muzycznej Łodzi – zwanej polskim Manchesterem wreszcie się ziścił) – są tam min. Cool Kids of Death, NOT, L.Stadt, O.S.T.R., Mikrowafle.